medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
W leczeniu dzieci z biegunką wywołaną przez Campylobacter azytromycyna stosowana w jednorazowej dawce wynoszącej 30 mg/kg mc. jest dobrze tolerowana i skuteczniejsza niż azytromycyna w dawce 20 mg/kg mc. oraz erytromycyna podawana przez 5 dni.
Podawanie dzieciom w wieku 3–6 lat uczęszczającym do przedszkola lub szkoły produktu mlecznego poddanego fermentacji z dodatkiem bakterii probiotycznych Lactobacillus casei DN -114 001 zmniejszyło, w porównaniu z podawaniem produktów mlecznych niefermentowanych i niezawierających probiotyków, liczbę zachorowań na choroby infekcyjne.
Różne metody odwracania uwagi od wykonywanych szczepień ochronnych u dzieci w wieku 4–6 lat, w porównaniu ze standardowym postępowaniem, zmniejszyły nasilenie odczuwanego bólu i dyskomfortu.
Szczepienie przeciwko grypie dzieci i młodzieży żyjących w odizolowanych społecznościach (koloniach huteryckich) zmniejszyło, w porównaniu z brakiem tej interwencji, liczbę zachorowań na grypę wśród nieszczepionych członków tych społeczności.
Opóźnione zaciśnięcie pępowiny u wcześniaków z bardzo małą urodzeniową masą ciała, w porównaniu z jej natychmiastowym zaciśnięciem, nie wpłynęło na rozwój psychofizyczny w skorygowanym 7. miesiącu życia dziecka.
Profilaktyczne podawanie niemowlętom z grupy dużego ryzyka alergii hydrolizatu zawierającego wyłącznie białka serwatki o nieznacznym stopniu hydrolizy białek, w porównaniu z podawaniem standardowego mleka dla niemowląt, zmniejsza ryzyko zachorowania na jakąkolwiek chorobę alergiczną w większości ocenianych punktów czasowych.
Profilaktyczne podawanie w okresie zimowym witaminy D3 zmniejszyło (w porównaniu z placebo) liczbę zachorowań na grypę sezonową wywołaną wirusem typu A u dzieci w wieku szkolnym.
Lactobacillus GG podawany dzieciom podczas hospitalizacji zmniejszył, w porównaniu z placebo, ryzyko zachorowania na biegunkę szpitalną i szpitalne zakażenie układu oddechowego.
Wyprowadzanie dziecka do toalety lub wysadzanie na nocnik 1,5–2 godzin po zaśnięciu zwiększa szansę na ustąpienie moczenia nocnego po 6 miesiącach stosowania interwencji.
Paracetamol podawany łącznie z kodeiną jest równie skuteczny w zmniejszaniu nasilenia ostrego bólu pourazowego u dzieci w wieku 5–17 lat jak ibuprofen.
Diklofenak jest skuteczny (podobnie jak paracetamol) w krótkotrwałym leczeniu ostrego bólu u dzieci do 18. roku życia.
Według autorów przeglądu sekwencyjna terapia, w porównaniu z potrójną terapią, wydaje się skuteczniejsza w eradykacji zakażenia Helicobacter pylori. Ponieważ jakość dotychczas przeprowadzonych badań jest stosunkowo niska, zanim terapia sekwencyjna zostanie uznana za metodę z wyboru, konieczne jest przeprowadzenie dalszych badań.
Prawie u wszystkich dzieci, u których glikokortykosteroidy wziewne stosowane w małej dawce nie zapewniły wystarczającej kontroli astmy, obserwowano różnice w odpowiedzi na zastosowane metody intensyfikacji leczenia.
U dzieci chorych na astmę przewlekłą lekką lub umiarkowaną glikokortykosteroidy wziewne zapewniają lepszą kontrolę astmy i skuteczniej zapobiegają występowaniu zaostrzeń niż montelukast stosowany doustnie.
Pimekrolimus stosowany miejscowo na skórę twarzy u dzieci chorych na atopowe zapalenie skóry, które źle tolerują leczenie glikokortykosteroidami miejscowymi lub są od nich zależne, jest bezpieczny i zwiększa, w porównaniu z placebo, szansę na ustąpienie objawów choroby.
Podawanie zdrowym dzieciom uczęszczającym do żłobka lub przedszkola produktu mlecznego z dodatkiem Lactobacillus GG w dawce 109 CFU przez 3 miesiące w okresie jesienno-zimowym zmniejszyło (w porównaniu z placebo) ryzyko zachorowania na infekcyjne zapalenie górnych dróg oddechowych, ale nie wpłynęło na ryzyko biegunki infekcyjnej.
Stosowanie leków przeciwgorączkowych w maksymalnych dawkach nie zapobiegało powtórnemu napadowi drgawek gorączkowych u dzieci.
Stosowanie smoczka od 15. dnia życia dziecka nie zmniejszyło odsetka dzieci karmionych piersią (wyłącznie lub częściowo), ani nie skróciło czasu trwania karmienia piersią. Według autorów badania, wynik ten oraz stwierdzony wcześniej korzystny wpływ smoczka na zmniejszenie ryzyka SIDS upoważniają do zalecenia stosowana smoczka u niemowląt.
Nebulizacja hipertonicznego roztworu soli z racemiczną epinefryną stosowana u niemowląt chorych na ostre wirusowe zapalenie oskrzelików nie poprawiła stanu klinicznego w porównaniu z nebulizacją izotonicznego roztworu soli z racemiczną epinefryną.
Prednizolon podawany doustnie przez 5 dni dzieciom w wieku przedszkolnym podczas epizodu świszczącego oddechu (o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu) w przebiegu infekcyjnego zapalenia górnych dróg oddechowych nie zmniejszył (w porównaniu z placebo) nasilenia objawów i nie wpłynął na czas hospitalizacji.
Kryteria wyboru badań i słownik podstawowych pojęć
Kryteria wyboru badań i słownik podstawowych pojęć
