medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Stosowanie antybiotyków w okresie okołozabiegowym nie zmniejsza nasilenia dolegliwości występujących po wycięciu migdałków. Jedyną korzyścią antybiotykoterapii jest zmniejszenie ryzyka wystąpienia gorączki. Autorzy przeglądu uważają, że ze względu na duże ograniczenia metodologiczne analizowanych badań, nie ma wystarczających podstaw, by rutynowo zalecać antybiotyk wszystkim chorym, u których wykonywana jest tonsylektomia i adenotonsylektomia.
Lactobacillus rhamnosus GG stosowany u kobiet 4–6 tygodni przed porodem, a następnie u ich dzieci nie zmniejszył ryzyka wystąpienia atopowego zapalenia skóry i nasilenia objawów choroby, natomiast zwiększył ryzyko wystąpienia nawracającego świszczącego zapalenia oskrzeli u dzieci w ciągu pierwszych 2 lat życia?
Podanie doustnie 24% roztworu sacharozy, a następnie smoczka do ssania przed wykonaniem wstrzyknięcia jest prostą metodą zmniejszającą, w porównaniu z placebo, nasilenie bólu związanego ze szczepieniem niemowląt w wieku 2 i 4 miesiące.
Miód podany 30 minut przed snem dzieciom chorym na infekcyjne zapalenie górnych dróg oddechowych zmniejszał, w porównaniu z niestosowaniem żadnej interwencji, nasilenie nocnego kaszlu i związane z nim niedogodności.
Witamina K podawana bezpośrednio po urodzeniu doustnie w dawce wynoszącej 1 mg, a następnie codziennie w dawce wynoszącej 25 µg nie zapobiegała krwawieniu z niedoboru witaminy K u pozornie zdrowych noworodków i niemowląt karmionych piersią z nierozpoznaną atrezją zewnątrzwątrobowych dróg żółciowych.
Hioscyna w porównaniu z placebo skutecznie zapobiega nudnościom związanym z chorobą lokomocyjną, jednak może powodować senność, niewyraźne widzenie i suchość w ustach.
Roztwór lidokainy stosowany miejscowo w ostrym zapaleniu ucha środkowego u dzieci jest bezpieczny i w porównaniu z placebo szybko zmniejsza nasilenie bólu ucha.
U chorych na świeżo rozpoznaną, trwającą krócej niż 2 lata astmę przewlekłą lekką wcześnie rozpoczęte i kontynuowane przez 5 lat stosowanie budezonidu w małej dawce w porównaniu z regularnym stosowaniem budezonidu tylko w ciągu ostatnich 2 lat obserwacji wiązało się z nieco lepszą kontrolą astmy (w pierwszych 3 latach, w porównaniu z placebo) i rzadszym stosowaniem dodatkowych leków przeciwastmatycznych w ciągu ostatnich 2 lat, kiedy wszyscy pacjenci przyjmowali budezonid.
Wybrane szczepy Lactobacillus rhamnosus stosowane podczas leczenia antybiotykiem zmniejszyły, w porównaniu z placebo, ryzyko wystąpienia biegunki u dzieci w wieku od 3 miesięcy do 14 lat.
Cyklezonid w dawce 50–1600 µg/d w porównaniu z placebo skutecznie poprawia czynność płuc, zmniejsza nasilenie objawów astmy i zużycie leków doraźnych w okresie 12 tygodni. Nie ma danych pozwalających określić długoterminowe efekty stosowania cyklezonidu (częstość zaostrzeń i skutki uboczne).
Różne leki przeciwbakteryjne skutecznie eliminują B. pertussis z nosogardła, jednak nie wpływają na kliniczny przebieg krztuśca. Krótkotrwała antybiotykoterapia jest równie skuteczna jak standardowe leczenie przez 14 dni. Ocena skuteczności profilaktyki poekspozycyjnej krztuśca u dzieci i dorosłych jest niemożliwa ze względu na niewystarczającą liczbę wiarygodnych badań.
Podanie szczepionki osobom, które miały kontakt z chorymi na WZW typu A, jest nie mniej skuteczne w zapobieganiu wtórnym zakażeniom niż podanie immunoglobuliny. Stosunkowo mała liczba zachorowań na WZW typu A potwierdza dużą skuteczność obu metod, jednak - jak podkreślają autorzy badania - utrudnia jednoznaczną interpretację wyniku. Dodatkową zaletą szczepienia jest wytworzenie długotrwałej odporności.
Profilaktyczne stosowanie witaminy C p.o. w dużych dawkach nie zmniejsza ryzyka zachorowania na przeziębienie ani nie wpływa znacząco na czas jego trwania i ciężkość przebiegu. Jest ona natomiast skuteczna w zapobieganiu zachorowaniom u osób narażonych na duży wysiłek fizyczny. Podawanie witaminy C osobom już chorym nie wpływa na przebieg przeziębienia.
Makrogole (PEG 3350) stosowane łącznie z elektrolitami u dzieci w wieku 2-11 lat są bezpieczne i skuteczniejsze niż placebo w leczeniu przewlekłego zaparcia czynnościowego.
Zarówno jednorazowe specjalistyczne szkolenie kobiet w zakresie karmienia piersią przeprowadzone przed porodem, jak i dwukrotne praktyczne szkolenie po porodzie, zwiększyły szansę na utrzymanie wyłącznego karmienie piersią do 6. miesiąca życia dziecka w porównaniu ze standardowym postępowaniem na oddziale położniczym.
Wyniki metaanalizy wskazują, że probiotyki podawane kobietom w ostatnim trymestrze ciąży, a następnie niemowlętom, zmniejszają ryzyko zachorowania na AZS u dzieci. Natomiast u dzieci chorych na AZS nie wpływają istotnie na nasilenie objawów choroby.
Nowy szybki test może być pomocny w populacyjnych badaniach przesiewowych w kierunku celiakii. Cechuje się on 100% swoistością, jednak jego czułość jest mniejsza niż referencyjnych testów serologicznych.
Drotrekogin alfa nie zmniejszył ryzyka zgonu z powodu sepsy u dzieci w porównaniu z leczeniem standardowym, a u niemowląt, które jeszcze nie ukończyły 60. dnia życia, zwiększył ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych i ciężkiego krwawienia.
U dzieci chorych na ostre zapalenie ucha środkowego nieleczonych antybiotykiem wiek <2. roku życia oraz obustronne zapalenie zwiększają ryzyko utrzymywania się bólu i(lub) gorączki między 3. a 7. dniem choroby.
Płukanie nosa hipertonicznym roztworem soli, w porównaniu z niestosowaniem żadnej interwencji oraz jako uzupełnienie leczenia lekiem przeciwhistaminowym, zmniejsza nasilenie objawów przewlekłego nieżytu nosa i zatok przynosowych oraz poprawia jakość życia, jest natomiast mniej skuteczne niż glikokortykosteroidy podawane donosowo.
Kryteria wyboru badań i słownik podstawowych pojęć
Kryteria wyboru badań i słownik podstawowych pojęć
