Tralokinumab w połączeniu z miejscowymi glikokortykosteroidami – nowa perspektywa w leczeniu atopowego zapalenia skóry

31.05.2021
Omówienie artykułu: Tralokinumab plus topical corticosteroids for the treatment of moderate-to-severe atopic dermatitis: results from the double-blind, randomized, multicentre, placebo-controlled phase III ECZTRA 3 trial.
J.I. Silverberg i wsp.
The British Journal of Dermatology, 2021; 184: 450–463

Opracowały: Anna Bagińska, lek. Karina Polak

Skróty: AZS – atopowe zapalenie skóry, BSA – powierzchnia ciała, CI – przedział ufności, DLQI – Dermatology Life Quality Index (zakres: 0–30; im większy wynik, tym większe ograniczenie jakości życia), EASI – Eczema Area and Severity Index (zakres 0–72; im większy wynik, tym większe nasilenie objawów), mGKS – miejscowe glikokortykosteroid(y), IGA – Investigators' Global Assessment (zakres: 0–4; gdzie 0 oznacza brak zmian, a 4 – poważne zmiany), IL-13 – interleukina 13, ITT – analiza wyników w grupach wyodrębnionych zgodnie z zaplanowanym leczeniem, NRS – skala numeryczna (zakres 0–10, gdzie 0 oznacza bez świądu, 10 – najgorszy wyobrażalny świąd), RCT – badanie kliniczne z randomizacją, SCORAD – skala SCORing Atopic Dermatitis (zakres 0–103; im większy wynik, tym większe nasilenie objawów)

Tralokinumab jest monoklonalnym przeciwciałem skierowanym przeciwko interleukinie 13 (IL-13), którego przydatność ocenia się obecnie w leczeniu atopowego zapalenia skóry (AZS). Wykazano, że IL-13 pełni kluczową funkcję w rozwoju stanu zapalnego w przebiegu choroby, a jej ekspresja u osób z AZS jest zwiększona zarówno w skórze zmienionej, jak i nieobjętej zmianami chorobowymi. Tralokinumab wiąże IL-13, zapobiegając jej połączeniu z receptorem i przez to hamuje stan zapalny.

Dotychczasowe badania kliniczne wykazały skuteczność leczenia AZS tralokinumabem w monoterapii (ECZTRA 1, ECZTRA 2) oraz jego efektywność w zakresie poprawy jakości życia w połączeniu z miejscowo stosowanymi glikokortykosteroidami (faza IIB badania ECZTRA 3). Autorzy zaprezentowali wyniki III fazy badania ECZTRA 3 – wieloośrodkowego badania klinicznego z randomizacją przeprowadzonego metodą podwójnie ślepej próby, którego celem była ocena skuteczności leczenia umiarkowanej i ciężkiej postaci AZS tralokinumabem i  miejscowymi glikokortykosteroidami (mGKS) w porównaniu z placebo i mGKS. Porównano także skuteczność działania tralokunimabu podawanego w dwóch schematach dawkowania.

Badanie objęło 380 dorosłych osób. Kryteria włączenia do grupy badanej stanowiły: uzyskanie ≥3 pkt w skali IGA, nasilenie AZS oceniane w skali EASI ≥16 pkt, przeciętne największe nasilenie świądu w tygodniu poprzedzającym przydział do grup badawczych ≥4 pkt w skali NRS z zajęciem ≥10% powierzchni ciała (BSA) i niewystarczającą odpowiedzią na leczenie miejscowe lub z udokumentowanym, nieskutecznym leczeniem systemowym w ciągu roku przed włączeniem do badania.

Mediana czasu trwania AZS w badanej populacji wynosiła 26 lat. Charakterystykę badanej grupy przedstawiono w tabeli 1.

Tabela 1. Charakterystyka badanej populacji – faza III badania ECZTRA.
Płeć badanych Męska: 55% badanych
Żeńska: 45% badanych
Nasilenie AZS Umiarkowana postać AZS (rozumiana jako uzyskanie 3 pkt. w skali IGA): 53,2% badanych
Ciężka postać AZS (rozumiana jako uzyskanie 4 pkt. w skali IGA): 46,3% badanych
Brak danych: 0,5 % badanych
Nasilenie AZS w skali EASI Mediana: 25,5 pkt.
Powierzchnia ciała objęta zmianami chorobowymi (BSA) Mediana: 41%
Przeciętne największe nasilenie świądu w tygodniu poprzedzającym przydział do grupy badanej i kontrolnej, oceniane w skali NRS Mediana: 8 pkt.
Choroby współistniejące 55% badanych – alergiczny nieżyt nosa
55% badanych – alergiczny nieżyt nosa
47% badanych – astma
36% badanych – nadwrażliwość pokarmowa
22% badanych – alergiczne zapalenie spojówek
3% badanych – atopowe zapalenie spojówek i rogówki

W zależności od rodzaju stosowanego dotychczas leczenia, badani byli zobligowani do jego całkowitego zaprzestania w  okresie 2–6 tygodni poprzedzających rozpoczęcie badania. Przez okres 14 dni poprzedzających badanie poproszono badanych o aplikację emolientu 2x dziennie na całe ciało.

Badanie przeprowadzono w 63 ośrodkach w Europie i Ameryce Północnej. W grupie badanej podawano tralokinumab w dawce początkowej 600 mg s.c., a następnie 300 mg s.c. co 2 tyg. Zarówno w grupie badanej, jak i kontrolnej zezwolono na używanie mGKS (w postaci kremu zawierającego 0,1% furoinian mometazonu) wg potrzeb pacjenta. W przypadku, gdy stosowanie mGKS nie było konieczne, zalecono stosowanie emolientu 2x dz. na całe ciało.

Pierwszą ocenę skuteczności terapii przeprowadzono po 16 tygodniach. Następnie chorych przyjmujących tralokinumab, którzy odpowiedzieli na leczenie, uzyskując w skali IGA 0 lub 1 pkt. lub u których odnotowano 75% poprawę nasilenia objawów ocenianych w skali EASI (EASI-75), przydzielano losowo do 2 grup, w których przez kolejne 16 tygodni otrzymywali tralokinumab w dawce 300 mg s.c. co 2 lub co 4 tygodnie. U chorych stosujących placebo, którzy odpowiedzieli na leczenie, kontynuowano podawanie placebo. Chorym z obu grup, którzy nie odpowiedzieli na leczenie, przez kolejne 16 tygodni podawano tralokinumab w dawce 300 mg s.c. co 2 tyg. Wszyscy chorzy zostali pouczeni, aby jednocześnie na obszary objęte aktywnymi zmianami aplikować krem zawierający 0,1% furoinianu mometazonu, a gdy stosowanie GKS nie było konieczne, emolient (minimum 2 x dz.). Ocenę punktów końcowych przeprowadzono po 32 tygodniach od rozpoczęcia badania. Wyniki poddano analizie w grupach wyodrębnionych zgodnie z zaplanowanym leczeniem (analiza ITT) – patrz tab. 2 i 3.

Tabela 2. Skuteczność leczenia umiarkowanego i ciężkiego AZS tralokinumabem z mGKS w porównaniu z placebo z mGKS – ocena w 16 tyg. badania.
Punkty końcowe Tralokinumab 300 mg s.c. co 2 tyg. Placebo Różnica względem placebo (95% CI)
całkowite lub prawie całkowite ustąpienie zmian skórnycha (% chorych) 38,9 26,2 12,4 (2,9–21,9)
EASI-75 (% chorych) 56,0 35,7 20,2 (9,8–30,6)
zmniejszenie nasilenia świądu o ≥4 pkt w NRSb,c (% chorych) 45,4 34,1 11,3 (0,9–21,6)
nasilenie objawów AZS w skali SCORADc –37,7 –26,8 –10,9 (od –15,2 do –6,6)
jakość życiac,d –11,7 –8,8 –2,9 (od –4,3 do –1,6)
nasilenie świądu w NRScnasilenie świądu w NRSc –4,1 –2,9 –1,2 (od –1,7 do –0,7)
nasilenie objawów AZS w EASIc –21,0 –15,6 –5,4 (od –7,7 do –3,1)
EASI 50 (% chorych) 79,4 57,9 21,3 (11,3–31,3)
EASI 90 (% chorych) 32,9 21,4 11,4 (2,1–20,7)
zużycie GKSe 134,9 193,5 –58,6 (od –98,7 do –18,5)
a 0 lub 1 pkt w skali IGA
b porównanie przeciętnego największego nasilenia świądu w 16. tyg. leczenia i w tygodniu poprzedzającym randomizację (ocena w NRS)
c zmiana względem wartości początkowych
d ocena w DLQI
e skumulowana ilość GKS zużyta w tyg. 15–16. wyrażona w gramach
Tabela 3. Porównanie skuteczności różnych schematów dawkowania tralokinumabu z mGKS stosowanych przez okres 16 tyg.a Ocena w 32. tyg. badania.
Punkty końcowe Tralokinumab s.c. 300 mg co 2 tyg. (%) Tralokinumab s.c. 300 mg co 4 tyg. (%)
całkowite lub prawie całkowite ustąpienie zmian skórnychb 89,6 77,6
EASI-75 92,5 90,8
EASI-90 72,5 63,8
EASI-50 98,6 91,3
a Ocena była prowadzona u chorych zakwalifikowanych do grupy leczonej tralokinumabem i mGKS, u których w 16 tyg. badania odnotowano odpowiedź kliniczną, rozumianą jako uzyskanie 0 lub 1  pkt w skali IGA lub uzyskanie EASI-75. Następnie badanych (łącznie 141 chorych, z których 134 przydzielono losowo do dwóch grup) poddano interwencji, podczas której przez kolejne 16 tyg. otrzymywali tralokinumab co 2 tyg. lub co 4 tyg.
b rozumiane jako uzyskanie 0 lub 1 pkt w skali IGA
strona 1 z 2

Gdzie kierować

Przedstawiamy aktualny wykaz dermatologicznych oddziałów klinicznych posiadających umowę z NFZ oraz dane kontaktowe konsultantów (stan na 01.05.2021 r.).

Konferencje i szkolenia dermatologiczne

Bez Krawata - Rozmowy o chorobach skóry 2021 11-12.06.2021 r.

IV Konferencja Akademii Dermatoskopii 18-19.06.2021 r.

American Academy of Dermatology Summer Meeting 05-08.08.2021 r.

EADV’s 30th Anniversary Congress 29.09-02.10.2021 r.

WAWDERM 2021 Warszawskie Dni Dermatologiczne 14-16.10.2021 r.

11th World Congress on Itch (WCI) 22-23.10.2021 r.

11. Konferencja CURRENT & FUTURE PERSPECTIVES OF MM & other hematological malignancies treatment 19-20.11.2021 r.

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.