DLE w populacji pediatrycznej

19.05.2022
Omówienie artykułu: Pediatric discoid lupus erythematosus: Short report.
Hawat T., Ballouz S., Megarbane H., Haber R.
Dermatol. Ther. 2022 Jan; 35(1):e15170. doi: 10.1111/dth.15170. Epub 2021 Nov 17.

Opracowała: lek. Karina Polak

Skróty: DLE – discoid lupus erythematosus, toczeń rumieniowaty ogniskowy; SLE – systemic lupus erythematosus, toczeń rumieniowaty układowy

Toczeń rumieniowaty ogniskowy (discoid lupus erythematosus – DLE) należy do skórnych postaci tocznia rumieniowatego. Wyróżnia się wariant ograniczony DLE, w którym zmiany zlokalizowane są na obszarze powyżej linii karku (twarz, skóra owłosiona głowy), oraz postać rozsianą, w której zajęty jest także obszar poniżej linii karku. Zmiany skórne zwykle przyjmują postać rumieniowo-naciekowych blaszek z centralnym, bliznowatym zanikiem. Pomimo że choroba zwykle rozpoczyna się w wieku dorosłym, 5–7% przypadków ujawnia się przed 16. rokiem życia.

Celem scharakteryzowania DLE w populacji pediatrycznej przeprowadzono wyszukiwanie w bazach PubMed oraz Embase, obejmujące artykuły opublikowane w latach 1968–2021, dotyczące DLE u dzieci. Wśród kryteriów włączenia do przeglądu wymieniono m.in. wiek pacjentów (2 miesiące–18 lat). W ostatecznej analizie uwzględniono 32 spośród 482 wyników wyszukiwania (11 opisów serii przypadków, 14 opisów przypadków, 7 badań obserwacyjnych), obejmujących łącznie 201 dzieci, w tym 122 dziewczynki.

Średni wiek wystąpienia objawów wyniósł 8,9 roku; czas pomiędzy pojawieniem się zmian a postawieniem ostatecznej diagnozy DLE wynosił 2,23 roku. Średni okres obserwacji po leczeniu wyniósł 4,5 roku. 58,5% przypadków stanowiła postać ograniczona DLE, u 28,4% dzieci stwierdzono obecność przeciwciał ANA. Wśród objawów towarzyszących DLE najczęściej występował świąd (10,1%), łysienie plackowate (8,7%), nadwrażliwość na promieniowanie UV (27,8%). W 12% przypadków odnotowano pojawienie się w późniejszym wieku objawów tocznia rumieniowatego układowego (systemic lupus erythematosus – SLE), u 14,5% zaś dzieci obie choroby występowały równocześnie. Jedynym zidentyfikowanym czynnikiem zwiększającym ryzyko rozwoju SLE było wystąpienie DLE przed 10. rokiem życia (p = 0,004).

W leczeniu stosowano głównie filtry przeciwsłoneczne (26,3%), miejscowe glikokortykosteroidy (24,3%), doustne leki przeciwmalaryczne (hydroksychlorochina w dawce 3,5–5 mg/kg/d lub chlorochina w dawce 150 mg/d – łącznie 25,3% pacjentów) oraz glikokortykosteroidy podawane w formie doustnej lub iniekcji w obrębie zmiany. Nawroty choroby obserwowano w okresie od 11 miesięcy do 2 lat po wyleczeniu, zwykle po ekspozycji na promieniowanie słoneczne lub zaprzestaniu stosowania leków.

Wnioski

  • Toczeń rumieniowaty ogniskowy w populacji pediatrycznej zwykle występuje w postaci ograniczonej. Cechuje się zazwyczaj dobrą odpowiedzią na leczenie i rokowaniem.
  • Wystąpienie DLE przed 10. rokiem życia może się wiązać ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia SLE.
Zbiórka dla szpitali w Ukrainie!

Gdzie kierować

Przedstawiamy aktualny wykaz dermatologicznych oddziałów klinicznych posiadających umowę z NFZ oraz dane kontaktowe konsultantów (stan na 01.05.2022 r.).

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.