Prawidłowa odpowiedź: 1. Forrest I
Komentarz
Krwawienie z wrzodu trawiennego jest najczęstszą przyczyną krwawienia
do górnego odcinka przewodu pokarmowego (GOPP). Endoskopia odgrywa
kluczową rolę w diagnostyce oraz leczeniu krwawienia z owrzodzeń żołądka i dwunastnicy. Skala Forresta, opracowana w 1974 roku, pozwala na podstawie
obrazu endoskopowego owrzodzenia przewidywać ryzyko nawrotu krwawienia,
ale również na jej podstawie planuje się sposób leczenia endoskopowego
lub chirurgicznego. Skala ta wyróżnia owrzodzenia o dużym ryzyku z aktywnym tętniącym lub sączącym krwawieniem (Forrest Ia i b),
owrzodzenia o pośrednim ryzyku z widocznym niekrwawiącym naczyniem
lub skrzepem w dnie (Forrest IIa i IIb), a także owrzodzenia o małym ryzyku z widocznym przebarwieniem w dnie (Forrest IIc) lub owrzodzenia z gładkim,
białym dnem (Forrest III). W przedstawionym przypadku widoczne jest
aktywne krwawienie (Forrest I), które ma charakter intensywnego,
jednak sączącego krwawienia (b).
| Tabela. Klasyfikacja Forresta |
| Skala Forresta |
Obraz endoskopowy |
Ryzyko nawrotu krwawienia |
| I |
aktywne tętniące (Ia) lub sączące (Ib) krwawienie |
55% |
| IIa |
widoczne niekrwawiące naczynie |
43% |
| IIb |
skrzep w dnie owrzodzenia |
22% |
| IIc |
przebarwiony punkt w dnie owrzodzenia |
10% |
| III |
białe, gładkie dno owrzodzenia |
5% |
W większości przypadków krwawienia do GOPP leczenie endoskopowe jest
postępowaniem z wyboru. W przypadku zmian o dużym ryzyku (Forrest Ia, Ib lub IIa)
zalecane są endoskopowe metody termiczne (np. koagulacja bimerem argonowym),
mechaniczne (klipsy endoskopowe) lub terapia łączona jednej z tych metod z podstrzyknięciem krwawiącego miejsca roztworem adrenaliny. W przypadku
zmian typu Forrest IIb zaleca się w pierwszej kolejności usunąć pokrywający
owrzodzenie skrzep (kleszczykami biopsyjnymi lub pętlą endoskopową), a następnie zastosować jedną z wyżej wymienionych metod endoskopowych.
Zmiany o małym ryzyku (Forrest IIc lub III) nie wymagają leczenia
endoskopowego i można ograniczyć postępowanie do leczenia doustnymi
preparatami IPP (oraz eradykacji H. pylori w przypadku potwierdzenia infekcji).
Piśmiennictwo:
1. Forrest J.A., Finlayson N.D., Shearman D.J.: Endoscopy in gastrointestinal bleeding. Lancet 1974; 2: 394–397.
2. Laine L., Peterson W.L.: Bleeding peptic ulcer. N. Engl. J. Med. 1994; 331: 717–727.
3. Gralnek I.M., Dumonceau J.M., Kuipers E.J. i wsp.: Diagnosis and management of nonvariceal upper gastrointestinal hemorrhage: European Society of Gastrointestinal Endoscopy (ESGE) Guideline. Endoscopy 2015; 47: a1–46.
