„Arbuzowaty” żołądek u mężczyzny z marskością wątroby

Komentarz

Obraz endoskopowy przedstawia zmiany naczyniowe o typie GAVE (Gastric Antral Vascular Ectasia). W charakterystyczny sposób układają się one liniowo, promieniście od odźwiernika do dystalnego trzonu, wyglądem przypominając pasmowate przebarwienia na powierzchni arbuza – stąd potoczna nazwa tej choroby „żołądek arbuzowaty”. Typową lokalizacją zmian jest antrum, jednak mogą one występować w innych częściach żołądka; również we wpuście.

Etiologia tej choroby nie jest w pełni poznana. Prawie 1/3 pacjentów z GAVE ma marskość wątroby, jednak nie wskazuje się na związek tych zmian z nadciśnieniem wrotnym. GAVE może występować również w przebiegu wielu chorób autoimmunologicznych, twardziny układowej, przewlekłej choroby nerek, niewydolności serca, a także u osób po przeszczepieniu szpiku kostnego.

Typową manifestacją kliniczną jest utajone, przewlekłe krwawienie do przewodu pokarmowego i wtórna niedokrwistość.

Żołądek arbuzowaty rozpoznaje się na podstawie charakterystycznego obrazu w endoskopii, ale należy pamiętać, że pobranie wycinków z tych zmian nie powoduje krwawienia i może być pomocne w potwierdzeniu diagnozy. W badaniu histopatologicznym opisuje się przerost komórek włóknisto-mięśniowych blaszki właściwej błony śluzowej bez cech aktywnego procesu zapalnego, poszerzenie naczyń włosowatych z obecnością skrzeplin oraz poszerzenie i kręty przebieg żył błony podśluzowej. Badanie mikroskopowe pozwala rozróżnić GAVE od gastropatii wrotnej i zmian zapalnych (gastritis), które często wyglądają podobnie w badaniu endoskopowym.

Podstawową metodą leczenia GAVE (poza uzupełnianiem niedoborów żelaza i krwi) są terapie endoskopowe. Powszechną metodą jest koagulacja beamerem argonowym (Argon Plasma Coagulation – APC), choć inne techniki endoskopowe, takie jak koagulacja prądem o częstotliwości radiowej (Radio Frequency Ablation – RFA), krioterapia, a nawet opaskowanie, są skuteczne. Zwykle potrzebnych jest kilka sesji leczenia (ok 3–4) w celu pełnej eradykacji zmian. W przypadku, gdy leczenie endoskopowe nie przynosi poprawy, a objawy kliniczne są nasilone, można rozważyć wykonanie antrektomii.