Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Bezpieczeństwo stosowania inhibitorów pompy protonowej

14.02.2020
prof. dr hab. n. med. Andrzej Dąbrowski, Klinika Gastroenterologii i Chorób Wewnętrznych, Uniwersytet Medyczny w Białymstoku

Jak cytować: Dąbrowski A.: Bezpieczeństwo stosowania inhibitorów pompy protonowej. Med. Prakt., 2019; 7-8: 128–130

Skróty: ChRP – choroba refluksowa przełyku, GOPP – górny odcinek przewodu pokarmowego, IPP – inhibitor(y) pompy protonowej, NSLPZ – niesteroidowe leki przeciwzapalne

Tabela. Wskazania do stosowania inhibitorów pompy protonowej
wskazania do krótkotrwałej terapii (4–12 tyg.)
gojenie nadżerkowego zapalenia przełyku w stopniu A lub B wg klasyfikacji Los Angeles
ostre nieżylakowe krwawienie z GOPP
eradykacja H. pylori
leczenie choroby wrzodowej
eozynofilowe zapalenie przełyku (należy się upewnić, czy reaguje na IPP)
profilaktyka owrzodzeń stresowych u chorych obciążonych dużym ryzykiem, np. krytycznie chorzy z niewydolnością oddechową lub koagulopatią (wskazanie kontrowersyjne)
dyspepsja czynnościowa
wskazania do długotrwałej terapii (>12 tyg.)
przełyk Barretta
gojenie i podtrzymanie wygojenia nadżerkowego zapalenia przełyku w stopniu C lub D wg klasyfikacji Los Angeles
długotrwałe leczenie NSLPZ u chorych obciążonych dużym ryzykiem krwawienia lub leczenie koksybami u chorych z przebytym krwawieniem z GOPP
leczenie przeciwpłytkowe u pacjentów obciążonych dużym ryzykiem powikłań ze strony GOPP
idiopatyczna choroba wrzodowa (z krwawieniem w wywiadzie)
choroba Zollingera i Ellisona
nienadżerkowa postać ChRP odpowiadająca na IPP (dążyć do stosowania w najmniejszej skutecznej dawce)
eozynofilia przełykowa odpowiadająca na IPP
stolce tłuszczowe oporne na substytucję enzymów trzustkowych (np. w przewlekłym zapaleniu trzustki)
wskazania niepewne
ChRP nieodpowiadająca na IPP
pozaprzełykowe postacie refluksu żołądkowo-przełykowego
po endoskopowym leczeniu żylaków przełyku
nie ma wskazań
stosowanie glikokortykosteroidów bez jednoczesnego stosowania NSLPZ
zapobieganie krwawieniu w gastropatii wrotnej u chorych z marskością wątrobya
ostre zapalenie trzustki
profilaktyka owrzodzeń stresowych u chorych bez dużego ryzyka owrzodzeń i ich powikłań
krwawienie z dolnego odcinka przewodu pokarmowego w przebiegu terapii NSLPZ i/lub kwasem acetylosalicylowymb
podwójna terapia przeciwpłytkowa u chorych do 65. roku życia, bez choroby wrzodowej w wywiadzie, bez zakażenia H. pylori i nieprzyjmujących NSLPZ, leków przeciwkrzepliwych ani glikokortykosteroidów przewlekle
nieprawidłowości w stosowaniu IPP
zwiększanie dawki IPP z powodu utrzymującej się zgagi pomimo nierozpoznania ChRP
zaniechanie stosowania IPP z obawy przed wystąpieniem rzekomych skutków niepożądanych (p. pyt. 5)
nieuprzedzenie pacjenta o możliwości wystąpienia efektu odbicia (nadmiernego wydzielania HCl) po odstawieniu IPP
nieodstawienie IPP na 2 tygodnie przed wykonaniem badania w kierunku zakażenia H. pylori
zbyt mała dawka IPP w terapii eradykacyjnej H. pylori
Uwaga: we wszystkich przypadkach długotrwałego stosowania IPP jako leczenia objawowego (np. nienadżerkowej postaci ChRP lub dyspepsji) należy co 6 miesięcy podjąć próbę zmniejszenia dawki lub odstawienia leku.
a IPP zwiększają ryzyko zgonu chorych z marskością
b IPP mogą zwiększyć ryzyko uszkodzenia jelita cienkiego z następczym krwawieniem
ChRP – choroba refluksowa przełyku, GOPP – górny odcinek przewodu pokarmowego, IPP – inhibitor(y) pompy protonowej, NSLPZ – niesteroidowe leki przeciwzapalne

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.