Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Dwutlenek tytanu może szkodzić jelitom

20.02.2017

Przewlekła ekspozycja na stosowane jako dodatek do żywności nanocząsteczki dwutlenku tytanu zmniejsza zdolność jelita cienkiego do wchłaniania substancji pokarmowych i ochrony przed patogenami – informuje pismo „Nanoimpact”.

Śnieżnobiały pigment - dwutlenek tytanu – jest nierozpuszczalny w wodzie i uchodzi za substancję całkowicie nieszkodliwą. Oprócz farb, papieru czy tworzyw sztucznych dodawany jest np. do kosmetyków, zwłaszcza kremów do opalania i pasty do zębów (titanium dioxide lub CI 77891), jak również do żywności (E17). Typowym przykładem jest biały lukier na supermarketowych pączkach. Bywa zresztą dodawany nawet do czekolady (dla lepszej tekstury) i odtłuszczonego mleka (by wyglądało bardziej apetycznie).

Naukowcy z Binghamton University (USA) przeprowadzili badania wpływu dwutlenku tytanu na hodowlę komórek wyściełających jelito cienkie. Podczas jednego eksperymentu hodowlę poddano działaniu fizjologicznego odpowiednika jednego posiłku zawierającego nanocząsteczki o średnicy 30 nanometrów (przez 4 godziny). Drugi eksperyment odzwierciedlał przewlekłą ekspozycję (3 posiłki z nanocząsteczkami dziennie przez 5 dni).

O ile jednorazowa ekspozycja nie miała istotnych następstw, to przewlekła zmniejszyła liczbę wystających z komórek mikrokosmków, a co za tym idzie - zdolność do wchłaniania substancji zawartych w pożywieniu, zwłaszcza kwasów tłuszczowych, cynku i żelaza. Słabsza była chroniąca przed zakażeniem bariera jelitowa, metabolizm uległ spowolnieniu, a oznaki stanu zapalnego nasiliły się.

Wpływ dwutlenku tytanu w postaci nanocząsteczek na mikrokosmki zaobserwowano już wcześniej, jednak wówczas chodziło o znacznie większe jego ilości.

"Dwutlenek tytanu jest powszechnym dodatkiem do żywności. Ludzie jedli go dużo przez długi czas. Nie ma obawy, to cię nie zabije! Jednak byliśmy zainteresowani pewnymi subtelnymi efektami i uważamy, że ludzie powinni o tym wiedzieć” – wyjaśniła prof. Gretchen Mahler, jedna z autorów badań. Jak zaznaczyła, dwutlenek tytanu w postaci nanocząsteczek zawierają pokarmy wysoko przetworzone, a zwłaszcza słodycze.

W roku 2012 naukowcy z Arizona State University (USA) przebadali 89 typowych produktów spożywczych – w tym gumę do żucia, ciasteczka Twinkies i majonez. Wszędzie wykryli dwutlenek tytanu. W pięciu procentach przypadków związek ten miał postać nanocząsteczek.

Specjalizująca się w amerykańskiej odmianie pączków firma Dunkin' Donuts w roku 2015 zaprzestała stosowania cukru pudru z nanocząsteczkami pod naciskiem organizacji promującej odpowiedzialny biznes - As You Sow.

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.