×
COVID-19: wiarygodne źródło wiedzy

Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Dieta u osób ze stomią – zalecenia ogólne

dr n. med. Dominika Wnęk, dietetyk

Wyłonienie stomii nie jest wskazaniem do wprowadzania ścisłych rygorów dietetycznych. Bardzo często osoba ze stomią po pewnym czasie potrafi sama wskazać, jakie pokarmy jej organizm dobrze toleruje, a jakie jej szkodzą.

sok żurawinowy
Fot. pixabay.com

Żywienie chorego bezpośrednio po operacji jest uzależnione od długości resekcji jelita i od umiejscowienia stomii – na jelicie cienkim (ileostomia) czy na jelicie grubym (kolostomia). W niektórych przypadkach u pacjenta wytwarza się przetokę moczowo-skórną w celu odprowadzenia moczu (urostomia).

W ciągu pierwszych dni po zabiegu należy przestrzegać diety ścisłej. Można od niej odstąpić, kiedy jelita zaczynają normalnie pracować. Na tym etapie wszystkie niezbędne składniki odżywcze podawane są pozajelitowo. Po przywróceniu prawidłowej funkcji przewodu pokarmowego stopniowo przechodzi się na żywienie doustne. Na początku stosuje się dietę płynną, kleikową i stopniowo przechodzi do pokarmów stałych. W tym okresie należy przestrzegać zaleceń diety lekkostrawnej z ograniczeniem tłuszczu. Jest to szczególnie istotne w przypadku usunięcia części jelita i związanych z tym zaburzeń trawienia i wchłaniania. W miarę upływu czasu dietę można powoli rozszerzać, wprowadzając nowe produkty. Nadal jednak ważne jest zachowanie ostrożności i obserwowanie reakcji organizmu. Pacjent powinien odstawić każdy produkt lub potrawę, po których pojawiły się dolegliwości przewodu pokarmowego, takie jak bóle brzucha, biegunka czy nudności. Po ustąpieniu tych dolegliwości można spróbować dany produkt ponownie wprowadzić do diety. Jeśli objawy się powtórzą, najlepiej z niego zrezygnować.

Może się zdarzyć, że w początkowym okresie po wyłonieniu stomii nie uda się w pełni pokryć zapotrzebowania na kalorie i inne składniki odżywcze z naturalnych źródeł (czyli ze spożywanych produktów i potraw). Wtedy można rozważyć wprowadzenie do diety specjalnych, kompletnych pod względem składu preparatów odżywczych. Zawsze jednak należy taki zamiar przedyskutować z lekarzem.

Część zaleceń dietetycznych ma charakter ogólny i należy ich przestrzegać niezależnie od rodzaju stomii (kolostomia, ileostomia czy urostomia). Podstawę stanowi spożywanie urozmaiconych posiłków. Tylko różnorodna dieta może organizmowi dostarczyć wszystkich niezbędnych składników odżywczych (białka, tłuszczu i węglowodanów) oraz witamin i minerałów. Ponadto istotne jest regularne przyjmowanie posiłków (3 posiłki główne i 2 przekąski w ciągu dnia), w odstępach około 3-godzinnych. Ostatni posiłek należy zjeść około 2 godziny przed pójściem spać.

W kuchni warto wykorzystywać takie produkty żywnościowe, które korzystnie wpływają na prawidłową konsystencję stolca oraz zapobiegają tworzeniu się gazów. Wśród produktów zapobiegających wzdęciom wymienia się fermentowane produkty mleczne, takie jak jogurt, kefir i maślanka oraz napary z kopru, mięty i rumianku. Natomiast do produktów, które niwelują nieprzyjemny zapach gazów, należą: żurawina i sok żurawinowy, sałata, fermentowane napoje mleczne oraz natka pietruszki.

Niektórych produktów należy unikać, gdyż mogą niekorzystnie wpływać na funkcjonowanie przewodu pokarmowego. Warto jednak podkreślić, że reakcja po ich spożyciu ma charakter bardzo indywidualny i nie u wszystkich powodują dyskomfort. Do produktów wzmagających tworzenie gazów zalicza się: nasiona roślin strączkowych, warzywa kapustne, ogórki, cebulę, otręby zbożowe, suszone śliwki, tłuste produkty i potrawy oraz słodzone napoje gazowane i alkohol. Dodatkowo na nieprzyjemny zapach stolca, poza wymienionymi powyżej strączkowymi i kapustnymi, mogą wpływać cebula, czosnek, jaja, ryby oraz sery żółte i pleśniowe, a także napoje z kofeiną.

Poza właściwym sposobem żywienia istotne jest wypijanie w ciągu dnia około 2 litrów płynów. Zaleca się spożywanie potraw duszonych, gotowanych oraz pieczonych w folii lub pergaminie. Należy natomiast unikać smażenia i pieczenia w tradycyjny sposób.

24.05.2017

Zachorowania w Polsce - aktualne dane

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Poradnik świadomego pacjenta

  • Jak pojechać do sanatorium?
    Czy można wybrać sobie miejsce, do którego chce się jechać i termin wyjazdu? Czy można wybrać sobie miejsce, do którego chce się jechać i termin wyjazdu? Czy można skorzystać z sanatorium bez zakwaterowania?
  • Jak długo ważna jest recepta w 2020?
    Pacjent, który otrzymał receptę od lekarza, musi pamiętać, że nie jest ważna bezterminowo. Każda recepta ma ściśle określony czas, w którym można ją zrealizować. Dotyczy to zarówno recepty w formie „papierowej”, jak i tzw. e-recepty.