Powstawanie złogów po usunięciu pęcherzyka żółciowego - zagrożenia i przeciwdziałania

dr hab. med. Anna Mokrowiecka
specjalista chorób wewnętrznych, specjalista gastroenterolog
Aktualizacja: lek. Magdalena Wiercińska

Pytanie nadesłane do redakcji

Mam 66 lat. 30 lat temu usunięto mi woreczek żółciowy. Pod koniec stycznia tego roku (po dwóch atakach i pobycie w szpitalu) stwierdzono kamicę przewodową z zapaleniem dróg żółciowych. Endoskopowo usunięto złogi. Zalecono ostrą dietę oraz przyjmowanie leków Proursan (2 tab. wieczorem) oraz ew. No-spa. Jak długo powinienem przestrzegać zaleceń lekarskich, tj. diety (czy można przy dobrych wynikach złagodzić) oraz leku. Czy powinienem kontrolować stan dróg żółciowych. Z jakimi zagrożeniami mogę się liczyć.

Odpowiedź

Skłonność do powstawania złogów ma uwarunkowania genetyczne i metaboliczne i pozostaje, mimo że usunięto pęcherzyk żółciowy. Oznacza to, że samo usunięcie pęcherzyka (cholecystektomia) uniemożliwia jedynie powstawanie kamieni w pęcherzyku, czyli kamicy pęcherzyka żółciowego, ale kamienie wciąż mogą pojawiać się w drogach żółciowych, czyli skutkować tzw. kamicą przewodową. Szacuje się, kamica przewodowa występuje u około 5–20% osób po cholecystektomii. Może się pojawić nawet po wielu latach od zabiegu. Wtedy wykonuje się zabiegi endoskopowego usuwania kamieni i czasami muszą być one powtarzane kilkakrotnie, ponieważ złogi się odnawiają. Kwas ursodeoksycholowy (preparaty Proursan, Ursofalk) ma za zadanie „rozrzedzanie żółci”, czyli profilaktykę powstawania kamieni. To, jak długo należy stosować lek, zależy od wielu czynników, m.in. od tego, czy pacjentowi założono protezę do dróg żółciowych, jak często występują nawroty kamicy przewodowej itp.

Zobacz: Protezowanie dróg żółciowych

Czasami kamica przewodowa, zwłaszcza nieleczona endoskopowo, może prowadzić do groźnych powikłań. Najczęstszymi i jednocześnie bardzo poważnymi są ostre zapalenie trzustki (zwane wówczas żółciowym lub kamiczym ostrym zapaleniem trzustki), czyli spowodowane tym, że kamień obecny w przewodach żółciowych zatka przewód trzustkowy, który uchodzi razem z przewodem żółciowym wspólnym do dwunastnicy w miejscu zwanym brodawką Vatera oraz ostre zapalenie dróg żółciowych. Obie te choroby mogą być potencjalnie śmiertelne i wymagają leczenia. Ostre zapalenie trzustki to bardzo poważna choroba i choć może mieć różny przebieg, od łagodnego po ciężki, to w przypadkach o ciężkim przebiegu nawet szybko podjęte leczenie może się zakończyć zgonem. Głównymi przyczynami ostrego zapalenie trzustki są właśnie kamica żółciowa oraz alkohol (łącznie odpowiadają za około 80% zachorowań).

Może Cię zainteresować:

U pacjenta wystąpił już epizod zapalenia dróg żółciowych, dlatego profilaktyczne przyjmowanie kwasu ursodeoksycholowego jest wskazane, przynajmniej do roku. Decyzję o dalszym leczeniu można podjąć na podstawie wyników badań laboratoryjnych (wskaźniki cholestazyfosfataza zasadowa, bilirubina, GGTP) oraz badań obrazowych. Można wykonywać kontrolne USG jamy brzusznej, za pomocą którego można uwidocznić kamienie w drogach żółciowych albo poszerzenie tych dróg, które będzie świadczyło o kamicy przewodowej. Jednak USG nie zawsze wykazuje istniejące złogi. Dokładniejszymi badania obrazowymi stosowanymi w kamicy przewodowej są EUS, czyli endosonografia i rezonans magnetyczny dróg żółciowych (MRCP).

Jeżeli u chorego wystąpi żółtaczka, często ze wzrostem temperatury ciała i bólami brzucha, natychmiast musi się skontaktować z oddziałem, na którym się wykonuje zabiegi endoskopowej cholangiopankreatografii wstecznej (ERCP). Objawy te świadczyć mogą o zapaleniu dróg żółciowych i stanowią wskazanie do wykonania tego zabiegu.

Dietę można stopniowo rozszerzać, jednak jej zasady powinny pozostać zgodne z tzw. dietą człowieka zdrowego. Należy ograniczać ilość tłuszczów zwierzęcych w codziennym jadłospisie (smalec, słonina, tłuste mięsa, produkty mleczne), zwiększenie spożywania błonnika pokarmowego i regularność jedzenia posiłków (5 małych posiłków w ciągu dnia). Należy ograniczyć spożycie cukrów prostych, unikać produktów wzdymających. Jeść powoli, spokojnie, dokładnie gryząc i przeżuwając kęsy.

Ważne jest zdrowe przygotowywanie pokarmów - unikanie smażenia produktów, szczególnie na tłuszczach zwierzęcych. Zaleca się gotowanie w wodzie, na parze lub pieczenie w folii w piekarniku. Osoby otyłe powinny dążyć do zredukowania nadmiaru tkanki tłuszczowej.

28.05.2025
Zobacz także
Wybrane treści dla Ciebie
Inne pytania
  • Nudności i mdłości po zjedzeniu posiłku
  • Biały nalotu na języku i nieprzyjemny zapach z ust - czy przyczyna to Helicobacter pylori?
  • Przetoka okołoodbytnicza
  • Czarny śluz w stolcu
  • Bóle pod żebrami
Doradca Medyczny
  • Czy mój problem wymaga pilnej interwencji lekarskiej?
  • Czy i kiedy powinienem zgłosić się do lekarza?
  • Dokąd mam się udać?
+48

w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 29 zł

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.
Poradnik świadomego pacjenta
  • Ginekolog – czym się zajmuje, jakie choroby leczy
    Ginekolog to lekarz zajmujący się profilaktyką, diagnostyką i leczeniem chorób żeńskiego układu rozrodczego. Opiekuje się pacjentkami w każdym wieku – przeprowadza regularne badania kontrolne, pomaga w doborze metod antykoncepcji, diagnozuje przyczyny zaburzeń miesiączkowania oraz niepłodności, rozpoznaje i leczy choroby nowotworowe żeńskiego układu rozrodczego. Dba również o prawidłowy przebieg ciąży, porodu i połogu.
  • Psychiatra – czym się zajmuje, kiedy szukać pomocy
    Psychiatra to lekarz, który zajmuje się badaniem, diagnostyką i leczeniem zaburzeń i chorób psychicznych. Objawy, które sugerują konieczność konsultacji z psychiatrą to m.in. zaburzenia nastroju, lęk, zaburzenia snu, uzależnienia, przewlekłe uczucie zmęczenia. Wizyta u psychiatry nie wymaga skierowania.