Ocena stanu psychicznego:
- orientacja autopsychiczna i allopsychiczna (częściowo zachowana)
- kontakt werbalny (nieprawidłowa ekspresja mowy i/lub jej błędne rozumienie)
- kontakt emocjonalny – powierzchowny albo ze skracaniem dystansu, spoufalaniem się, przekraczaniem granic; postawa uwodząca (nakładanie się objawów FASD z zaburzeniami więzi)
- nastrój – wyrównany, obniżony, podwyższony, chwiejny, drażliwy
- napęd psychoruchowy – wzmożony lub spowolniony
- afekt (ekspresja emocjonalna w zachowaniu) – dostosowany lub okresowo niedostosowany
- myśli, tendencje, zamiary samobójcze – zgłaszane bezpośrednio lub rozpoznane na podstawie wpisów, listów, zapytań w wyszukiwarce internetowej (możliwe w przebiegu FASD lub zaburzeń współwystępujących)
- lęk – podwyższony poziom lęku, napięcia, zamartwianie się, napady paniki, lęk separacyjny (również w diagnozie zaburzeń współwystępujących, takich jak PTSD, depresja, osobowość chwiejna)
- zachowania autodestrukcyjne (niewłaściwy sposób autoregulacji)
- objawy wytwórcze – halucynacje, urojenia przejawiające się w wypowiedziach i/lub zachowaniu, do różnicowania z kłamstwem lub konfabulacją
- agresja słowna/fizyczna – jako objawy dysregulacji, ale również powikłania w postaci zaburzeń zachowania i osobowości dyssocjalnej
- życie popędowe – pobudzenie seksualne, nadmierna erotyzacja
- rytm dobowy – skrócony sen, utrudnione zasypianie, wybudzenia nocne, obecność koszmarów/lęków nocnych
- krytycyzm – obniżony
- wgląd – brak lub niewielki (im starszy pacjent i bardziej uświadomiony w zakresie własnych trudności, tym większa szansa na szerszy wgląd)
- cechy osobowości kształtującej się nieprawidłowo (uwzględnić obecność złożonego PTSD w tle).
Rozpoznanie FASD to diagnoza wielowarstwowa. Zebranie wywiadu z uwzględnieniem doświadczeń urazowych w historii życia pacjenta, przeprowadzenie badania psychiatrycznego oraz analiza opinii opisujących funkcjonowanie osoby badanej w ≥2 środowiskach pozwala na właściwą kwalifikację objawów i rozpoznanie pełnej listy zespołów i zaburzeń, bez względu na ich pierwotny, wtórny czy współwystępujący charakter.
