medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Jedną z najstarszych metod zmniejszania ryzyka naczyniowego jest stosowanie kwasu acetylosalicylowego (ASA), pierwszego syntetycznego farmaceutyku (synteza 1897 r.). W wielu badaniach wykazano, że jego przyjmowanie zmniejsza ryzyko wystąpienia ostrych incydentów sercowo-naczyniowych o co najmniej 10%.
Przegląd systematyczny z metaanalizą sieciową 236 RCT opublikowanych w latach 2005–2017.
Prof. dr hab. n. med. Janusz Gumprecht przedstawia wyniki retrospektywnego badania obserwacyjnego pacjentów leczonych kanagliflozyną w porównaniu z innymi inhibitorami SGLT2, empagliflozyną lub dapagliflozyną oraz innymi lekami przeciwcukrzycowymi pod kątem ryzyka amputacji kończyny poniżej kolana i hospitalizacji z powodu niewydolności serca.
Czy osoby poddane RYGBP mogą liczyć na długotrwałe wyniki tj. zmniejszenie masy ciała i poprawę w zakresie parametrów będących następstwem otyłości (cukrzyca typu 2, nadciśnienie tętnicze i dyslipidemia)?
Badanie TOSCA.IT dotyczy ważnego dla praktyki klinicznej zagadnienia związanego z terapią cukrzycy typu 2. Gdy zapada decyzja o leczeniu farmakologicznym, lekiem najczęściej stosowanym – zgodnie z ogólnymi zaleceniami jest metformina.
W artykule przedstawiono przegląd badań.
W artykule przedstawiono przegląd badań dotyczących wpływu palenia tytoniu na wyrównanie glikemii, insulinooporność i przewlekłe powikłania cukrzycy typu 1.
Metaanaliza badań z randomizacją
Wyniki badania z randomizacją
W badaniach uczestniczyło łącznie 10 142 chorych, których przydzielono losowo do jednej z dwóch grup otrzymujących odpowiednio kanagliflozynę (100 mg/d lub 300mg/d) lub placebo.
Wyniki badania z randomizacją DRCR.net
Stosowanie afliberceptu PRN po wcześniejszym intensywnym leczeniu cukrzycowego obrzęku plamki – wyniki badania ENDURANCE
Cukrzyca ciążowa jest dużym obciążeniem dla pacjentki i wyzwaniem dla diabetologa, a może należałoby skoncentrować się na prewencji GDM?
Celem badania LEADER była ocena bezpieczeństwa stosowania liraglutydu, podawanego podskórnie raz dziennie, obecnie najbardziej popularnego agonisty receptora GLP-1.
U chorych na cukrzycę typu 2 stosowanie inhibitora DPP-4 łącznie z pochodną sulfonylomocznika, w porównaniu ze stosowaniem placebo łącznie z pochodną sulfonylomocznika, w okresie ≤6 miesięcy zwiększa ryzyko hipoglikemii.
Obiecujące efekty stosowania resweratrolu w zespole policystycznych jajników.
Intensywne leczenie hipoglikemizujące u chorych na cukrzycę typu 2 obciążonych dużym ryzykiem sercowo-naczyniowym nie zmniejsza tego ryzyka. Hamuje rozwój powikłań mikroangiopatycznych (retinopatii i nefropatii), natomiast nie przedłuża życia.
Obecność przeciwciał przeciwwyspowych i przeciwtarczycowych już przy rozpoznaniu cukrzycy typu 1 zwiększa szansę na klinicznie jawną autoimmunologiczną chorobę tarczycy.
Dolegliwości związane z polineuropatią czuciową to częsty powód wizyty chorego u diabetologa.
Badaniem objęto 73 738 chorych na cukrzycę (głównie typu 2) leczonych przez ≥12 mies.
