medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Czy przedłużone stosowanie riociguatu jest bezpieczne i dobrze tolerowane u chorych z przewlekłym zakrzepowo-zatorowym nadciśnieniem płucnym?
Bezpieczeństwo stosowania GKS wziewnych i LABA u chorych na astmę – wyniki dużego badania klinicznego i komentarz prof. Paula O'Byrne'a z Uniwersytetu McMaster.
Omówienie wyników badania przeprowadzonego w Danii, w którym oceniano wartość predykcyjną testu IGRA w diagnostyce gruźlicy obecnej u chorego w czasie badania i nowych przypadków gruźlicy.
Macytentan w leczeniu chorych na tętnicze nadciśnienie płucne – badanie SERAPHIN.
Czy riocyguat poprawia wydolność wysiłkową i parametry hemodynamiczne u chorych z przewlekłym zakrzepowo-zatorowym nadciśnieniem płucnym?
W omawianym badaniu oceniano nowy test skórny służący wykrywaniu zakażenia prątkami gruźlicy, test C-Tb. Test opracowano z myślą o tym, że będzie miał podobną skuteczność diagnostyczną, jak testy IGRA, ale jego wykonanie będzie proste podobnie jak próby tuberkulinowej.
W badaniu FLAME u chorych na przewlekłą obturacyjną chorobę płuc stwierdzono większą skuteczność leczenia skojarzonego 2 wziewnymi lekami rozkurczającymi oskrzela z różnych grup, tj. długo działającym β2-mimetykiem (LABA) w połączeniu z długo działającym lekiem przeciwcholinergicznym (LAMA), w porównaniu ze stosowaniem LABA z glikokortykosteroidem wziewnym (GKSw).
W omawianym badaniu oceniano wpływ łącznego stosowania glikokortykosteroidu wziewnego i długo działającego leku rozkurczające oskrzela na ryzyko zaostrzeń u pacjentów z umiarkowanie nasiloną obturacją oskrzeli.
Rehabilitacja jest jedną ze skuteczniejszych metod leczenia przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Autorzy omawianego badania postanowili ocenić w badaniu z randomizacją, czy u chorych na POChP kontynuowanie programu rehabilitacji w domu wydłuży utrzymywanie się korzystnego wpływu rehabilitacji oddechowej.
Czy mała dawka teofiliny jest skuteczna u chorych na POChP przyjmujących wziewne glikokortykosteroidy i długo działające ß2-mimetyki?
Idiopatyczne włóknienie płuc to nadal jedna z najgorzej rokujących chorób układu oddechowego. Po latach bezskutecznych prób leczenia IPF za pomocą leków immunosupresyjnych pojawienie się nowych leków – pirfenidonu i nintedanibu – przyniosło nadzieję na odmianę sytuacji. Nie ustają jednak wysiłki na rzecz opracowania nowych metod leczenia. Jednym z kierunków badań są próby przeszczepiania pneumocytów.
Duży odsetek dzieci chorych na astmę „wyrasta z choroby”. U chorych, u których astma zaczyna się w wieku dorosłym, nie zdarza się to zbyt często. Autorzy badania postanowili ocenić, u jakiego odsetka chorych dorosłych na astmę rozpoznaną w czasie ostatnich 5 lat diagnoza ta jest już nieaktualna i można bezpiecznie odstawić leki.
W przesiewowej diagnostyce zaburzeń oddychania w czasie snu stosuje się różne kwestionariusze. W niedawno opublikowanym w „The Lancet” badaniu przedstawiono nowe narzędzie – kwestionariusz NoSAS.
Od pewnego czasu obserwujemy trend w kierunku coraz krótszego leczenia antybiotykiem chorych na pozaszpitalne zapalenie płuc. Dotychczasowe badania wskazują, że dopuszczalna minimalna długość antybiotykoterapii wynosi 5 dni. Autorzy omawianej pracy postanowili sprawdzić, czy postępowanie takie jest bezpieczne.
Autorzy omawianego badania postanowili ocenić, czy stężenie PCT jest przydatne do identyfikacji chorych, u których przebieg pozaszpitalnego zapalenia płuc będzie najcięższy.
Celem badania była ocena związku występowania sarkoidozy z narażeniami zawodowymi.
Do badania zakwalifikowano chorych na centralny bezdech senny, którym wszczepiono neurostymulator.
W nowym przeglądzie Cochrane odnaleziono dane naukowe pochodzące z badań z randomizacją, które wskazują na to, że doustna suplementacja witaminy D – stosowana łącznie ze standardowym leczeniem astmy – może zmniejszać ryzyko wystąpienia ciężkich napadów astmy.
Streszczenie badania AUSTRI przeprowadzonego w celu oceny bezpieczeństwa stosowania salmeterolu (długo działającego β2-mimetyku wziewnego – LABA) łącznie z flutykazonem (wziewnym glikokortykosteroidem – wGKS) w leczeniu chorych na astmę wraz z komentarzem prof. Władysława Pierzchały.
W 2008 r. w Polsce tylko 51,8% pacjentów o zwiększonym ryzyku VTE otrzymywało zalecaną przez ACCP profilaktykę. Nie wypadliśmy najgorzej. Według badań przeprowadzonych w latach 2009–10 w Australii stosowana profilaktyka ŻChZZ u chorych o podwyższonym ryzyku wystąpienia tej choroby pokrywa się z postępowaniem zalecanym w wytycznych u 51% chorych.
