medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
U chorych po pierwszym epizodzie ŻChZZ ryzyko jej nawrotu po 1 mies. lub 1,5 mies. leczenia przeciwkrzepliwego jest większe w porównaniu z leczeniem trwającym >=3 mies.
Oznaczanie dimeru D umożliwia lepszą identyfikację chorych obciążonych małym lub dużym ryzykiem nawrotu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po zaprzestaniu leczenia przeciwkrzepliwego z powodu pierwszego w życiu epizodu samoistnej ŻChZZ. Informacja ta może być pomocna w decyzji dotyczącej długości leczenia przeciwkrzepliwego.
U chorych poddawanych dużym operacjom w obrębie jamy brzusznej lub miednicy stosowanie heparyny drobnocząsteczkowej przedłużone do miesiąca po operacji zmniejsza ryzyko wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej w ciągu 30 dni po operacji i nie zwiększa ryzyka wystąpienia krwawienia.
Ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej stwierdzono u ponad połowy chorych hospitalizowanych z przyczyn internistycznych lub chirurgicznych. Tylko około połowa tych chorych była objęta odpowiednią profilaktyką, przy czym odsetek był większy wśród chorych chirurgicznych.
U chorych ze świeżym udarem niedokrwiennym mózgu heparyna drobnocząsteczkowa, w porównaniu z heparyną niefrakcjonowaną, skuteczniej zapobiega żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej (zarówno proksymalnej zakrzepicy żył głębokich, jak i zatorowości płucnej), a przy tym nie zwiększa ryzyka udaru krwotocznego, poważnego krwawienia pozaczaszkowego i zgonu.
