medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
U kobiet w wieku 60–85 lat tibolon, w porównaniu z placebo, zmniejszył częstość złamań kości oraz ryzyko wystąpienia inwazyjnego raka piersi i raka okrężnicy, ale zwiększył ryzyko udaru mózgu i ginekologicznych objawów niepożądanych.
U chorych na ZZSK stosowanie adalimumabu wiązało się ze zmniejszeniem natężenia bólu, zmęczenia i sztywności oraz z poprawą mierzonych aspektów jakości życia związanych z bólem i zmęczeniem.
Suplementacja wapnia u osób zdrowych zmniejsza ryzyko złamań potwierdzonych na podstawie badania radiologicznego lub rozpoznania lekarskiego.
U chorych poddawanych artroskopii stawu kolanowego profilaktyczne stosowanie nadroparyny przez 7 dni po zabiegu, w porównaniu ze stosowaniem pończoch uciskowych, wiązało się z mniejszym ryzykiem objawowej dystalnej ZŻG w okresie do 3 miesięcy od zabiegu i nie wiązało się ze zwiększeniem ryzyka krwawienia.
Po roku obserwacji 1/3 chorych po ostrym zwichnięciu bocznym stawu skokowego odczuwa ból, w ciągu 3 lat u 1/3 dochodzi do ponownego zwichnięcia, 1/3 zgłasza niestabilność stawu, a u ?1/3 (aż do 85%) dolegliwości całkowicie ustępują. Ustąpienie objawów lub nawroty nie były jednoznacznie związane z ciężkością urazu.
U osób w wieku >=50 lat suplementacja wapnia, samego lub z witaminą D, w porównaniu z placebo zmniejsza ryzyko złamania kości oraz utratę BMD bliższego odcinka kości udowej i lędźwiowego odcinka kręgosłupa.
U osób po niedawno przebytym złamaniu bliższego odcinka kości udowej leczonym chirurgicznie kwas zoledronowy podawany dożylnie raz na rok przez 2 lata zmniejszył, w porównaniu z placebo, ryzyko zgonu, klinicznie jawnego złamania kości, złamania kręgu oraz złamania innych kości niż kręgi, nie wpłynął znamiennie na ryzyko złamania bliższego odcinka kości udowej i nie zwiększył częstości poważnych zdarzeń niepożądanych.
Według autorów przeglądu jakość analizowanych badań jest niska, a ich wyniki niejednorodne, dlatego nie można jednoznacznie wnioskować o przydatności badania USG stawów biodrowych wykonywanego u wszystkich noworodków jako badania przesiewowego w kierunku dysplazji stawu biodrowego.
