medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Zarówno po klasycznym jak i laparoskopowym wycięciu wyrostka robaczkowego pozostawienie zbyt długiego kikuta może skutkować jego zapaleniem.
Prowadzenie cięcia powłok do operacji brzusznych i w obrębie klatki piersiowej elektrokoagulacją w porównaniu z cięciem wykonywanym skalpelem chirurgicznym wiązało się z mniejszym natężeniem bólu pooperacyjnego w pierwszej dobie po zabiegu, krótszym czasem trwania cięcia oraz mniejszą utratą krwi.
Podanie roztworu jodopowidonu w postaci aerozolu lub irygacji bezpośrednio przed lub po zamknięciu rany chirurgicznej w grupie chorych operowanych z powodu chorób z zakresu chirurgii ogólnej, ginekologii, ortopedii i neurochirurgii wiąże się z mniejszym ryzykiem zakażenia pola operacyjnego.
Operacyjne leczenie przewlekłych zaparć o typie outlet obstruction z wykorzystaniem staplera Contour TranstarTM w porównaniu z leczeniem techniką dwustaplerową wiązało się mniejszym ryzykiem nawrotu i mniejszym ryzykiem przejściowego pooperacyjnego uczucia parcia oraz wyższymi kosztami leczenia.
Podanie kleju tkankowego do światła przetoki przezzwieraczowej w porównaniu z założeniem setonu wiązało się z mniejszym prawdopodobieństwem wyleczenia.
U chorych operowanych z powodu guzków krwawniczych miejscowa podaż środka znieczulającego w porównaniu z niepodawaniem środka znieczulającego wiąże się z mniejszym natężeniem bólu.
U chorych na NZJ po pierwszym epizodzie ŻChZZ zwiększone jest ryzyko wystąpienia kolejnego epizodu ŻChZZ bez innych czynników ryzyka zakrzepicy.
84 chorych operowanych z powodu ostrego zapalenia wyrostka robaczkowego sposobem otwartym z dostępu nad prawym dołem biodrowym poprzez cięcie z rozwarstwieniem mięśni.
U chorych z czynnym krwawieniem z żylaków przełyku w przebiegu niewydolności wątroby (kategoria B lub C wg Childa i Pugha) wykonanie TIPS w ciągu 96 godzin od przyjęcia do szpitala, w porównaniu z leczeniem farmakologicznym i endoskopowym, zmniejszyło ryzyko zgonu i ponownego krwawienia.
Paliatywne wycięcie guza pierwotnego u chorych na raka okrężnicy lub odbytnicy w IV stopniu zaawansowania klinicznego, w porównaniu z leczeniem ograniczonym wyłącznie do chemioterapii, wiązało się dłuższym przeżyciem całkowitym i mniejszą liczbą powikłań związanych z obecnością guza pierwotnego.
Napromienianie gruczołu sutkowego polami tangencjalnymi bez żadnego leczenia ukierunkowanego na węzły chłonne pachowe (tj. nie napromieniano pachowych węzłów chłonnych, ani też nie wycinano zawartości dołu pachowego)
U chorych na niepowikłane zapalenie uchyłków esicy odżywianych pozajelitowo, u których objawy ustąpiły po stosowaniu ertapenemu 1 g/d i.v. przez 4 dni, przedłużanie leczenia ertapenemem o kolejne 3 dni nie wiązało się z poprawą wyników leczenia.
U dorosłych zgłaszających się do izby przyjęć z klinicznym podejrzeniem OZWR, którzy nie wymagają pilnej operacji, wielorzędowa spiralna TK bez podania środka cieniującego pozwala ustalić prawidłowe rozpoznanie u 95% chorych (...)
U chorych na powikłane zapalenie wyrostka robaczkowego bez rozlanego zapalenia otrzewnej leczenie zachowawcze, w porównaniu z wczesną operacją wycięcia wyrostka robaczkowego, wiązało się z mniejszym ryzykiem wystąpienia powikłań (...)
U chorych operowanych planowo z powodu żylaków kończyn dolnych podanie jednej dawki amoksycyliny z kwasem klawulanowym w porównaniu z niepodawaniem antybiotyku wiązało się z mniejszym ryzykiem wystąpienia objawów zakażenia rany, konieczności leczenia antybiotykami oraz konieczności poszukiwania pomocy lekarskiej w ciągu pierwszych 2 tygodni po zabiegu.
U chorych poddanych operacji w zakresie jelita grubego stosowanie techniki laparoskopowej w porównaniu z techniką otwartą wiązało się z mniejszym ryzykiem zakażeń miejsca operowanego.
U planowo operowanych sposobem laparoskopowym chorych na raka jelita grubego z grupy dużego ryzyka w porównaniu z grupą chorych z grupy dużego ryzyka, operowanych sposobem otwartym, nie stwierdzono większego ryzyka powikłań w ciągu 30 dni od operacji.
Stosowanie otwartej sfinkterotomii bocznej w znieczuleniu ogólnym u osób z przewlekłą szczeliną odbytu niepoddającą się leczeniu zachowawczemu w porównaniu z dwoma wstrzyknięciami toksyny botulinowej w całkowitej dawce 20 U wiązało się z mniejszym ryzkiem przetrwania szczeliny, mniejszym ryzykiem nawrotu szczeliny oraz z większym ryzykiem średniego stopnia zaburzeń kontroli wydalania stolca i gazów.
Stosowanie nasączonych roztworem gentamycyny gąbek kolagenowych podczas zamykania rany brzusznej po operacjach w zakresie jelita grubego w porównaniu z niestosowaniem gąbek wiązało się z większym ryzykiem zakażenia miejsca operowanego.
Wykonanie cholecystektomii laparoskopowej u chorych na ostre kamicze zapalenie pęcherzyka żółciowego w ciągu 7 dni od wystąpienia objawów w porównaniu z wykonaniem operacji po co najmniej 6 tygodniach nie wiąże się ze zwiększonym ryzykiem powikłań, natomiast jest związane z krótszym pobytem w szpitalu i mniejszą liczbą utraconych dni pracy.
