medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Przedstawione w artykule zagadnienia związane z postępowaniem w przypadku zaparcia u osób starszych są w polskiej populacji geriatrycznej także bardzo istotnym i częstym problemem.
Poprawione kliniczne kryteria rozpoznania otępienia z ciałami Lewy’ego zachowują dotychczasową strukturę, ale w porównaniu z wcześniejszymi wersjami dokładniej różnicują cechy kliniczne i biomarkery diagnostyczne. Pomagają również wybrać najlepsze metody do określenia oraz interpretacji tych cech i biomarkerów.
Rozpowszechnienie nadciśnienia tętniczego zwiększa się z wiekiem. Czy patofizjologia nadciśnienia tętniczego w starości różni się od tej u pacjentów w młodszym wieku? Jakie zasady obowiązują przy doborze leków?
Autor przedstawia w skrócie raport ekspertów American Thoracic Society dotyczący astmy u osób w podeszłym wieku, wskazując odmienności w patobiologii choroby oraz w postępowaniu diagnostycznym i terapeutycznym w tej grupie chorych.
Czy seniorzy korzystają na dobrym wyrównaniu cukrzycy?
W artykule omówiono patofizjologię nadciśnienia tętniczego w wieku podeszłym, trudności diagnostyczne, izolowane nadciśnienie tętnicze skurczowe, docelowe wartości ciśnienia tętniczego, postępowanie terapeutyczne oraz hipotensję jako skutek uboczny farmakoterapii przeciwnadciśnieniowej.
Według WHO upadki są drugą pod względem częstości przyczyną zgonu z powodu przypadkowego urazu. Największą populację osób, u których upadek kończy się zgonem, stanowią osoby po 65. roku życia, a więc populacja geriatryczna.
Zarówno niedobór, jak i nadmiar makro- i mikroskładników pokarmowych może przyspieszać proces starzenia się organizmu i przyczyniać się do powstania wielu chorób, takich jak nadciśnienie tętnicze, choroba niedokrwienna serca, osteoporoza, cukrzyca typu 2 i niedokrwistość.
Objawy choroby nowotworowej sprzyjają występowaniu niedożywienia z powodu niedostatecznego przyjmowania makro- i mikroskładników odżywczych, postępującego pogorszenia funkcji ważnych dla życia narządów i układów, zmniejszenia masy ciała, zaniku mięśni i upośledzenia odporności.
Przy stosowaniu antybiotyków w populacji geriatrycznej należy uwzględnić wiele czynników zależnych zarówno od pacjenta, jak i od drobnoustrojów podejrzewanych o udział w etiologii danego zakażenia.
Zaopatrzenie w witaminę D u osób po 65. roku życia jest niewystarczające. Niedobór tej witaminy stwierdza się u 5–25% osób sprawnych i samodzielnych oraz u 60–80% pensjonariuszy domów opieki. Wśród osób długowiecznych ten odsetek jest jeszcze większy.
Drżenie – mimowolne, rytmiczne i oscylacyjne ruchy części ciała – jest najczęstszym zaburzeniem ruchowym w praktyce klinicznej.
Zaburzenia odżywiania są częstym i poważnym problemem u osób w wieku podeszłym i obejmują zarówno niedożywienie oraz wyniszczenie, jak i nadwagę oraz otyłość.
Niedożywienie jest to stan wynikający z braku wchłaniania lub braku spożywania substancji odżywczych, prowadzący do zmiany składu organizmu, a w konsekwencji do upośledzenia jego fizycznej i mentalnej funkcji, wpływający również niekorzystnie na wynik leczenia choroby podstawowej.
Niedosłuch dotyczy blisko jednej trzeciej osób dorosłych między 61.-70. rż. i ponad 80% osób powyżej 85. rż. Sprawdź, jakie badania należy przeprowadzić, aby rozpoznać niedosłuch, i jakie leczenie należy zastosować w przypadku tej choroby.
Kontrolowanie stanu stóp chorego, zwracanie uwagi na nieprawidłowe punkty nacisku czy jakiekolwiek uszkodzenia skóry pozwala zapobiegać rozwojowi zespołu stopy cukrzycowej. Przeczytaj o pozostałych zagrożeniach związanych z cukrzycą typu 2 u chorych w podeszłym wieku.
