medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Autorzy artykułu w przystępny, praktyczny sposób omawiają najważniejsze zagadnienia związane z nowotworami skórnymi innymi niż czerniak oraz postępowanie w ich przypadku z punktu widzenia lekarza rodzinnego.
Problem marginalny czy faktyczna przeszkoda w realizacji szczepień?
Zarówno niedobór, jak i nadmiar makro- i mikroskładników pokarmowych może przyspieszać proces starzenia się organizmu i przyczyniać się do powstania wielu chorób, takich jak nadciśnienie tętnicze, choroba niedokrwienna serca, osteoporoza, cukrzyca typu 2 i niedokrwistość.
Czy aktualne dowody potwierdzają skuteczność i bezpieczeństwo kanabinoidów w leczeniu padaczki oraz uzasadniają ich stosowanie? Przeczytaj co o tym sądzą czołowi badacze tego problemu.
Pełna ocena bólu powinna obejmować rozpoznanie przyczyny bólu wraz z określeniem jego charakteru i oceną funkcjonowania fizycznego, psychospołecznego oraz poznawczego pacjenta. Zobacz, jakie elementy powinna uwzględniać ocena historii bólowej pacjenta.
Pokrzywka występuje powszechnie i może dotyczyć wszystkich grup wiekowych. Pokrzywka charakteryzuje się występowaniem przemijających bąbli, które składają się z obrzękniętej, wypukłej części centralnej, często otoczonej rumieniem.
Pod względem poziomu wyszczepialności szczepionkami ujętymi w programie szczepień obowiązkowych Polska należy do ścisłej czołówki. Czy nadszedł zatem czas na zniesienie obowiązku szczepień?
Zaopatrzenie w witaminę D u osób po 65. roku życia jest niewystarczające. Niedobór tej witaminy stwierdza się u 5–25% osób sprawnych i samodzielnych oraz u 60–80% pensjonariuszy domów opieki. Wśród osób długowiecznych ten odsetek jest jeszcze większy.
Znajomość zaburzeń i zagrożeń, jakie mogą się pojawić w okresie nauki, oraz fakt, że większości z nich można zapobiec, powinny skutkować większym zaangażowaniem personelu medycznego w działania profilaktyczne, takie jak wczesne wykrywanie problemów oraz działania edukacyjne.
Drżenie – mimowolne, rytmiczne i oscylacyjne ruchy części ciała – jest najczęstszym zaburzeniem ruchowym w praktyce klinicznej.
Ropień okołomigdałkowy jest najczęstszą infekcją tkanek miękkich głowy i szyi u młodych dorosłych, występującą pomimo rozpowszechnionego stosowania antybiotyków w leczeniu zapalenia migdałków i zapalenia gardła. Zakażenie to może występować we wszystkich grupach wiekowych, ale najwyższą zapadalność obserwuje się u osób dorosłych w 20.-40. r.ż.
Dokładne badanie przedmiotowe jamy ustnej może ujawnić zmiany wskazujące na obecność leżącej u ich podłoża choroby ogólnoustrojowej i pozwolić na jej wczesne rozpoznanie i leczenie.
Celem tego artykułu jest ułatwienie Czytelnikowi zrozumienia etiologii i patofizjologii sinicy oraz omówienie diagnostyki różnicowej.
W artykule przedstawiono metabolizm żelaza oraz zasady leczenia niedokrwistości z niedoboru żelaza preparatami doustnymi i dożylnymi, monitorowanie odpowiedzi na leczenie, a także postępowanie w przypadku działań niepożądanych.
Nudności i wymioty są częstymi objawami, z jakimi zgłaszają się pacjenci do placówek podstawowej opieki zdrowotnej. Strategie diagnostyczne i postępowanie różnią się w zależności od czasu trwania objawów.
Rak krtani około 17 razy częściej występuje u mężczyzn, najczęściej u pacjentów powyżej 50.-60. r.ż., choć granica ta przesuwa się w stronę młodszych chorych, i w początkach XXI w. stanowi ósmą przyczynę zgonów u mężczyzn w Polsce z powodu nowotworów złośliwych po raku oskrzela i płuca, okrężnicy i odbytnicy, nowotworu złośliwego bez określonego umiejscowienia, raku gruczołu krokowego, żołądka, pęcherza moczowego i trzustki.
Kompendium wiedzy dla nieokulistów na temat patogenezy, objawów i leczenia zaczerwienienia oka
W niniejszym artykule omówiono epidemiologię grypy u dzieci z takimi chorobami przewlekłymi, a także przedstawiono aktualną wiedzę na temat szczepionek i innych metod chroniących tę wrażliwą populację dzieci przed powikłaniami grypy.
Nadmierna potliwość jest częstą, ale zbyt rzadko rozpoznawaną chorobą u dzieci, istotnie wpływającą na jakość życia. Leczenie powinno być zindywidualizowane w zależności od celu, potrzeb chorego i charakterystyki klinicznej.
Dawka żelaza elementarnego wymagana do leczenia niedokrwistości z niedoboru żelaza u dorosłych wynosi 120 mg/dobę przez 3 miesiące; dawka dla dzieci wynosi 3 mg/kg m.c./dobę – do 60 mg na dobę
