Leczenie chorób miazgi zębów mlecznych oraz zębów stałych z nieukończonym rozwojem korzenia

Leczenie chorób miazgi zębów mlecznych oraz zębów stałych z nieukończonym rozwojem korzenia. Podsumowanie Wytycznych American Academy of Pediatric Dentistry

10.02.2015
Na podstawie Guideline on Pulp Therapy for Primary and Immature Permanent Teeth.
http://www.aapd.org/media/Policies_Guidelines/G_Pulp.pdf

Opracowali: lek. dent. Iwona M. Tomaszewska, dr n. med. Grzegorz Goncerz
Konsultowała prof. dr hab. n. med. Dorota Olczak-Kowalczyk, Zakład Stomatologii Dziecięcej, Warszawski Uniwersytet Medyczny

Jak cytować: Leczenie chorób miazgi zębów mlecznych oraz zębów stałych z nieukończonym rozwojem korzenia: podsumowanie wytycznych American Academy of Pediatric Dentistry. Med. Prakt. Stomatol., 2014; 4: 17–22

Wprowadzenie

Podstawowym celem leczenia chorób miazgi jest zachowanie struktury i zdrowia zęba oraz podpierających go tkanek, a zwłaszcza żywotności miazgi zęba zagrożonego jej utratą z powodu próchnicy, urazu lub z innych przyczyn. Jest to szczególnie istotne w przypadku zębów stałych z nieukończonym rozwojem korzenia, w których żywa miazga jest niezbędna do kontynuowania apeksogenezy. Ząb pozbawiony żywej miazgi również może być funkcjonalny klinicznie. Warunkiem jest jednak korzystny stosunek długości korzenia do korony oraz wystarczająca grubość zębiny ścian korzenia.
Wskazania, cele i sposób leczenia endodontycznego zależą od stanu miazgi. Klinicznie rozpoznaje się:
1) zdrową miazgę (bez dolegliwości oraz prawidłowa reakcja na testy żywotności)
2) odwracalne zapalenie miazgi (istnieje możliwość wygojenia miazgi)
3) nieodwracalne zapalenie miazgi objawowe lub bezobjawowe (żywa miazga w stanie zapalnym nie może się goić)
4) martwicę miazgi.