Artykuł specjalnie napisany dla Polskiego Archiwum Medycyny Wewnętrznej oraz Medycyny Praktycznej.
Komentarz do badań: Pozajelitowe stosowanie leków przeciwkrzepliwych w celu przedłużenia życia chorych na nowotwory złośliwe – przegląd systematyczny, U chorych na nowotwór złośliwy z cewnikiem w żyłach centralnych leczenie przeciwkrzepliwe zmniejsza ryzyko objawowej zakrzepicy żył głębokich
Skróty:
HDCz – heparyna drobnocząsteczkowa,
HNF – heparyna niefrakcjonowana,
INR – międzynarodowy współczynnik znormalizowany,
ITT – analiza wyników w grupach wyodrębnionych zgodnie z zaplanowanym leczeniem,
SCLC – drobnokomórkowy rak płuca
Jak się stosuje leki przeciwkrzepliwe u chorych na nowotwór złośliwy?
U chorych na nowotwór złośliwy istnieją 3 sytuacje kliniczne, w których można rozważać zastosowanie leku przeciwkrzepliwego. Pierwsza dotyczy chorych, u których wystąpiła ostra zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna lub zakrzepica żylna w innej lokalizacji (np. żyła wrotna, ramię); w tych przypadkach leczeniem pierwszego wyboru jest stosowanie heparyny drobnocząsteczkowej (HDCz) w dawkach leczniczych, a alternatywę o nieco mniejszej skuteczności stanowi stosowanie antagonisty witaminy K, na przykład warfaryny, w dawce zapewniającej utrzymanie międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (INR) w przedziale 2,0–3,0.[1] W naszej praktyce zakrzepicę żylną związaną z nowotworem złośliwym rutynowo leczymy długoterminowo HDCz, rezerwując warfarynę dla chorych nietolerujących codziennych wstrzyknięć HDCz i dla tych, dla których cena HDCz jest zbyt wysoka.
