Wprowadzenie
Refluksowe zapalenie przełyku (RZP) jest częstą chorobą (20–40% populacji krajów zachodnich), która nieleczona przechodzi w stan przewlekły i pociąga za sobą ryzyko powikłań, z rakiem przełyku włącznie. W wytycznych postępowania w przypadku choroby refluksowej przełyku jako podstawę leczenia zaleca się hamowanie wydzielania kwasu solnego za pomocą inhibitorów pompy protonowej (IPP), ewentualnie H2-blokerów. U chorych z RZP lub z chorobą refluksową bez endoskopowych cech zapalenia przełyku dość dobrze udokumentowano skuteczność leczenia podtrzymującego za pomocą IPP w dawkach leczniczych w porównaniu z innymi sposobami leczenia. Potwierdzono też efektywność H2-blokerów, leków prokinetycznych lub sukralfatu w porównaniu z placebo (p. Farmakologiczne leczenie podtrzymujące choroby refluksowej z zapaleniem przełyku lub bez endoskopowych cech zapalenia przełyku - przegląd systematyczny).
