Czas trwania leczenia, dostępne leki, ocena ryzyka krwawienia.
Zasady postępowania u chorych hospitalizowanych, ambulatoryjnych oraz poddawanych zabiegom chirurgicznym.
Czy należy leczyć pacjentów z podejrzeniem subsegmentalnej zatorowości płucnej uwidocznionej w tomografii komputerowej?
Pomimo wytycznych i kampanii edukacyjnych, wstępne wyniki badania sondażowego przeprowadzonego wśród polskich lekarzy wykazały, że według wielu z nich ocena stężenia dimeru D to badanie pierwszego wyboru, wykonywane w celu potwierdzenia żylnego epizodu zakrzepowo-zatorowego (VTE). Jakie znaczenie ma ocena wyjściowego prawdopodobieństwa VTE przed wyborem odpowiedniego badania?
Czy można uznać, że warfaryna jest lekiem przestarzałym?
Czy wymaga diagnostyki? Czy pacjent może być poddawany zabiegom w razie stwierdzenia wydłużenia aPTT bez objawów skazy krwotocznej?
Jaki jest związek aktywacji (markerów stanu zapalnego) z aktywacją układu krzepnięcia w przebiegu zakażenia COVID-19?
Leczenie przeciwkrzepliwe i przeciwkrwotoczne u chorych z uszkodzeniem wątroby.
Czy COVID-19 zmieni nasze podejście do roli dimerów D w diagnostyce i rokowaniu?
Czy można bezpiecznie wykonać pilne znieczulenie i zabieg u chorego z bezobjawowym wydłużonym APTT?
Jakie leczenie zaleca się w zakrzepicy związanej z nowotworem złośliwym?
Czy pacjenci wymagają szczególnej profilaktyki? Jakie wytyczne są dostępne? Jakie jest zalecane postępowanie? Jakie dawki leków powinniśmy stosować u chorych na COVID-19?
Czy stwierdzenie obecności mutacji cz. V Leiden ma znaczenie w leczeniu chorego z nawracającymi epizodami niedokrwienia OUN?
W jakich sytuacjach w dobie doustnych leków przeciwkrzepliwych wskazane jest zastosowanie heparyny?
Kiedy należy obowiązkowo wykonywać rozmaz ręczny krwi obwodowej, a kiedy wystarczy badanie w analizatorze automatycznym?
Jeśli tak, to w jakim wieku i jak często?
Pierwsze wnioski na temat zapobiegania żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej w COVID-10, wynikające z doświadczeń polskiej misji we Włoszech. Na pytania odpowiada gen. dyw. prof. dr hab. n. med. Grzegorz Gielerak.
O rzadkiej lecz najcięższej nabytej trombofilii mówi prof. Jerzy Windyga.
Szczególne miejsce heparyny u pacjentów onkologicznych i z zatorowością płucną.