medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
U chorych na umiarkowaną lub ciężką POChP indakaterol przyjmowany 1 × dz., w porównaniu z salmeterolem przyjmowanym 2 × dz., w okresie 3 miesięcy poprawił czynność płuc, zmniejszył nasilenie duszności i zużycie leków rozkurczających oskrzela stosowanych doraźnie, przy podobnej częstości skutków niepożądanych.
U chorych ze skurczową PNS w II klasie NYHA i LVEF =<35% eplerenon, w porównaniu z placebo, zmniejszył ryzyko zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych lub hospitalizacji z powodu PNS. Zaobserwowano zwiększone ryzyko wystąpienia hiperkaliemii, bez zwiększenia ryzyka hospitalizacji lub odstawienia leku z tego powodu.
Podstawową metodą leczenia astmy u dzieci jest stosowanie glikokortykosteroidów wziewnych (GKSw). Jeżeli mała lub średnia dawka GKSw nie zapewnia kontroli astmy, należy zwiększyć dawkę leku.
Zaburzenia afektywne dwubiegunowe to jedna z najczęstszych przyczyn niepełnosprawności osób w wieku 15–44 lat.
Czy Lactobacillus rhamnosus GG jest skuteczny, w porównaniu z placebo, w leczeniu czynnościowych zaburzeń przewodu pokarmowego związanych z bólem brzucha u dzieci w wieku 5–14 lat?
U chorych na niepowikłane zapalenie uchyłków esicy odżywianych pozajelitowo, u których objawy ustąpiły po stosowaniu ertapenemu 1 g/d i.v. przez 4 dni, przedłużanie leczenia ertapenemem o kolejne 3 dni nie wiązało się z poprawą wyników leczenia.
Najczęstszą przyczyną bólu barku jest zespół ciasnoty przestrzeni podbarkowej. Nieoperacyjne metody leczenia obejmują kinezyterapię (ćwiczenia i terapię manualną) oraz miejscowe wstrzyknięcie glikokortykosteroidu (GKS).
W tym przeglądzie systematycznym autorzy zadali pytanie, jaka jest skuteczność poszczególnych leków przeciwwirusowych względem innych leków przeciwwirusowych i placebo u chorych na przewlekłe WZW typu B.
W tym badaniu z randomizacją autorzy zadali pytanie, jaka jest skuteczność i bezpieczeństwo stosowania indakaterolu 1 × dz. w porównaniu z placebo albo z formoterolem 2 × dz. u chorych na umiarkowaną lub ciężką POChP.
W tym badaniu z randomizacją autorzy zadali pytanie, czy u chorych na umiarkowaną lub ciężką POChP stosowanie indakaterolu w dawce 150 µg albo 300 µg raz dziennie, w porównaniu z placebo albo tiotropium 18 µg/d, poprawia czynność płuc i jakość życia oraz zmniejsza nasilenie objawów.
U chorych operowanych planowo z powodu żylaków kończyn dolnych podanie jednej dawki amoksycyliny z kwasem klawulanowym w porównaniu z niepodawaniem antybiotyku wiązało się z mniejszym ryzykiem wystąpienia objawów zakażenia rany, konieczności leczenia antybiotykami oraz konieczności poszukiwania pomocy lekarskiej w ciągu pierwszych 2 tygodni po zabiegu.
W tym przeglądzie systematycznym z metaanalizą 18 badań z randomizacją autorzy zadali pytanie, czy stosowanie fibratów w prewencji pierwotnej lub wtórnej zmniejsza ryzyko poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych.
Czy u chorych na objawową ostrą ZŻG rywaroksaban jest nie mniej skuteczny niż leczenie standardowe (enoksaparyna i VKA) w zmniejszaniu ryzyka nawrotu ŻChZZ oraz czy leczenie tym lekiem jest bezpieczne?
Autorzy tego badania porównali skuteczność 5 metod farmakoterapii zalecanych w przypadku uzależnienia od nikotyny.
U dorosłych chorych na astmę, u których beklometazon przyjmowany wziewnie w dawce 80 µg 2 × dz. nie zapewniał kontroli choroby, dołączenie tiotropium, w porównaniu z podwojeniem dawki beklometazonu, skuteczniej poprawiło czynność płuc i zmniejszyło nasilenie objawów astmy.
U chorych z BD epizody depresyjne występują nawet do 3, 4 razy częściej niż epizody manii (dotyczy to oczywiście jedynie części pacjentów, zdarzają się też chorzy, u których liczba epizodów depresji jest mniej więcej równa liczbie epizodom manii, a także osoby, u których epizody maniakalne występują istotnie częściej niż depresyjne).
U dorosłych chorych z OZW zakwalifikowanych do leczenia inwazyjnego stosowanie klopidogrelu w podwójnej dawce, w porównaniu z dawką standardową, a także większej dawki ASA, w porównaniu z dawką mniejszą, nie zmniejszyło ryzyka wystąpienia zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawału serca oraz udaru mózgu w okresie 30 dni.
U dorosłych chorych z OZW poddanych PCI stosowanie klopidogrelu w podwójnej dawce, w porównaniu z dawką standardową, zmniejszyło ryzyko zawału serca i zakrzepicy w stencie, ale zwiększyło ryzyko poważnego i mniejszego krwawienia w ciągu 30 dni obserwacji.
Aripiprazol bywa uznawany za prototyp LPP "III generacji" – tzw. stabilizatorów układu dopaminergiczno-serotoninergicznego.
Agomelatyna (stosowana zarówno w dawce 25 mg/d, jak i 50 mg/d) jest lekiem dobrze tolerowanym, a po nagłym zaprzestaniu jej stosowania nie obserwuje się ani objawów odstawiennych, ani zwiększenia prwdopodobieństwa nawrotu choroby.
Kryteria wyboru badań i słownik podstawowych pojęć
Kryteria wyboru badań i słownik podstawowych pojęć
