Zespół UCLA Health opublikował w JAMA szeroki przegląd piśmiennictwa, z którego wynika, że medyczna marihuana nie ma wystarczającego poparcia naukowego w większości wskazań, w których jest obecnie stosowana – zwłaszcza w terapii bólu przewlekłego, zaburzeń lękowych i bezsenności.
Autorzy ocenili ponad 2500 publikacji (2010–2025), w tym randomizowane badania kliniczne, metaanalizy i wytyczne. Do analizy priorytetowej włączono ponad 120 najważniejszych prac. Popularność kannabinoidów – także CBD – rośnie, a według sondażu z 2018 r. 27% osób w USA i Kanadzie deklarowało ich używanie w celach zdrowotnych (m.in. ból, lęk, zaburzenia snu).
Jak podkreśla dr Michael Hsu (UCLA Health), istnieje wyraźna rozbieżność między przekonaniami pacjentów a aktualnym stanem wiedzy: „Wiele osób sięga po konopie w poszukiwaniu ulgi, tymczasem nasze dane wskazują na znaczące różnice między odbiorem społecznym a realnymi dowodami naukowymi”.
Przegląd potwierdza skuteczność jedynie zarejestrowanych produktów kannabinoidowych, zatwierdzonych przez FDA, i tylko w kilku wąskich wskazaniach: utrata apetytu związana z HIV/AIDS, nudności i wymioty po chemioterapii, wybrane ciężkie dziecięce zespoły padaczkowe (zespół Dravet, Lennox–Gastaut).
W większości pozostałych wskazań – w tym w bólu przewlekłym, mimo że ponad połowa pacjentów stosuje konopie właśnie z tego powodu – dowody są niejednoznaczne lub niewystarczające. Aktualne wytyczne nie zalecają kannabinoidów jako terapii pierwszego wyboru w bólu przewlekłym.
Autorzy zwracają uwagę na potencjalne działania niepożądane. Dane podłużne od nastolatków wskazywały, że marihuana o wysokiej mocy może być powiązana ze zwiększonym wskaźnikiem objawów psychotycznych (12,4% wobec 7,1% w przypadku niskiej potencji) oraz uogólnionym zaburzeniem lękowym (19,1% wobec 11,6%). 29% użytkowników spełnia kryteria zaburzenia używania konopi. Codzienne stosowanie – zwłaszcza form wziewnych i wysokopotencyjnych – może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem choroby wieńcowej, zawału i udaru.
Dlatego przed rozważeniem preparatów zawierających THC zaleca się dokładną ocenę ryzyka sercowo-naczyniowego, zaburzeń psychotycznych oraz możliwych interakcji lekowych.
Autorzy podkreślają, że przegląd nie miał charakteru systematycznego i nie przeprowadzono formalnej oceny ryzyka błędu systematycznego. Część danych pochodziła z badań obserwacyjnych obarczonych ryzykiem błędu. Wyniki badań klinicznych mogą ponadto nie być w pełni uogólnialne ze względu na różnice w populacjach i produktach konopnych.
„Pacjenci zasługują na rzetelną rozmowę o tym, co nauka mówi, a czego jeszcze nie wiemy o medycznej marihuanie” – podkreśla dr Hsu. Zespół badawczy apeluje o potrzebę lepiej zaprojektowanych badań, które pozwolą na precyzyjniejsze określenie korzyści i zagrożeń związanych ze stosowaniem kannabinoidów w praktyce klinicznej. W pracach uczestniczyli naukowcy z Harvardu, UCSF, Washington University School of Medicine i New York University.
Hsu M, Shah A, Jordan A, Gold MS, Hill KP. Therapeutic Use of Cannabis and Cannabinoids: A Review. JAMA. Published online November 26, 2025. doi:10.1001/jama.2025.19433
