medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Współpraca w leczeniu czy też przestrzeganie zaleceń (compliance) przez pacjentów to tematy najczęściej omawiane w piśmiennictwie naukowym w kontekście leczenia farmakologicznego.
Rozpoznanie, a przede wszystkim diagnostyka różnicowa psychozy w przypadku choroby Parkinsona (Parkinson's disease – PD) z istniejącym już otępieniem lub bez oraz w przypadku otępienia z ciałami Lewy'ego (dementia with Lewy bodies – DLB), stanowi swoiste wyzwanie zarówno dla klinicysty, jak i dla lekarzy pierwszego kontaktu.
Nie trzeba przekonywać nikogo, kto leczył pacjentów z zaburzeniem osobowości z pogranicza (borderline personality disorder – BPD), że jest to zadanie trudne, a podawanie leków nie dostarcza łatwych i trwałych rozwiązań.
W artykule zawarte są konkretne wskazówki dotyczące diagnostyki zaburzeń odżywiania się, odchyleń w badaniu przedmiotowym oraz powikłań somatycznych jadłowstrętu psychicznego i żarłoczności psychicznej.
Artykuł A. Üçoka i W. Gaebela podsumowuje pewien wycinek wiedzy na temat działań niepożądanych terapii lekami przeciwpsychotycznymi II generacji ze zwróceniem uwagi na mniej dostrzegane przez polskich psychiatrów objawy, a mianowicie na zapalenie mięśnia sercowego, które może wystąpić w wyniku przyjmowania klozapiny.
Wzorzec snu jest jednym z najczulszych biologicznych wskaźników stanu czynności ośrodkowego układu nerwowego (OUN).
Komentowany artykuł jest wartościową pozycją poglądową, przydatną w praktyce lekarzy specjalistów i nie tylko.
Przedstawiony przegląd wiedzy dotyczącej występowania zaburzeń świadomości (ZŚ) po operacjach jest próbą kolejnego podsumowania naszej bezradności wobec problemu zajmującego miejsce graniczne między psychiatrią i medycyną somatyczną.
Dysmorfofobia jest objawem psychopatologicznym, który może towarzyszyć różnym zaburzeniom psychicznym.
Artykuł Melanie Watkins i Jeffreya Newporta odnosi się do ważnego zagadnienia występowania oraz różnicowania u kobiet w ciąży endogennych zespołów psychotycznych i zaburzeń psychicznych pojawiających się w związku z organicznym uszkodzeniem mózgu.
W Polsce w latach 80. z powodu urazów głowy do szpitali przyjęto 241 osób na 100 000 mieszkańców. Im cięższy uraz, tym większe jest prawdopodobieństwo wystąpienia różnych następstw neurobehawioralnych w postaci pogorszenia funkcji poznawczych, wystąpienia zaburzeń osobowości, a także zaburzeń psychicznych.
W komentowanym artykule przedstawiono 4-letni proces terapii psychodynamicznej pacjentki z zaburzeniem osobowości typu borderline prowadzony przez amerykańskiego psychoanalityka i psychiatrę J.G. Gundersona.
Polskie piśmiennictwo w tym zakresie jest ograniczone głównie do alarmistycznych w tonie doniesień o skutkach „uzależnienia” od komputera, Internetu, gier, cyberseksu, czy też blogowania, które pojawiają się od czasu do czasu w prasie półprofesjonalnej i popularnej.
Skuteczna farmakoterapia jest podstawową formą zarówno leczenia chorych z ostrym epizodem schizofrenii, jak również zapobiegania nawrotom choroby.
W artykule przedstawiono aktualny stan wiedzy na temat leczenia osób cierpiących na bezsenność.
Stosowanie leków przeciwdepresyjnych jest skutecznym sposobem leczenia całego spektrum zaburzeń depresyjnych, począwszy od zaburzeń dystymicznych i ostrych epizodów dużego zaburzenia depresyjnego, a skończywszy na bardziej klasycznych epizodach melancholii.
Autorzy artykułu w ciekawy i przystępny sposób omawiają wybrane podejścia psychoterapeutyczne, wykorzystywane w jakże problematycznym leczeniu pacjentów z zaburzeniami osobowości.
Przeczytaj komentarz pani prof. Jolanty Rabe-Jabłońskiej.
