O ryzyku związanym ze stężeniem cholesterolu oraz podejściu terapeutycznym i dowodach na korzyści ze stosowania statyn u najstarszych pacjentów mówi prof. Piotr Jankowski.
Prof. Aleksander Prejbisz przedstawia rolę leczenia skojarzonego w osiąganiu celów terapeutycznych u chorych z nadciśnieniem tętniczym.
Czy oznaczanie we krwi stężeń prealbuminy i pierwiastków śladowych u chorych z PZT powinno być postępowaniem rutynowym, czy powinno być wykonywane tylko u chorych niedożywionych?
Co rozumiemy pod pojęciem integracyjnej medycyny bólu? Czemu służy ta idea?
Jakie są możliwości endoskopowego wycięcia NEN odbytnicy? Która metoda jest najlepsza?
Kiedy można wprowadzić żywienie doustne?
Dr n. med. Karol Miszalski-Jamka przedstawia rolę rezonansu magnetycznego w diagnostyce zapalenia mięśnia sercowego, zwracając uwagę na synergię diagnostyczną tej metody z biopsją mięśnia sercowego stanowiącą badanie referencyjne.
Na pytanie odpowiada prof. dr hab. n. med. Dorota Zozulińska-Ziółkiewicz z Kliniki Chorób Wewnętrznych i Diabetologii na Uniwersytecie Medycznym w Poznaniu.
Czy tzw. piętę Haglunda zawsze należy leczyć, czy też można rozważyć odstąpienie od leczenia, gdy jest to wyłącznie defekt estetyczny?
Na temat czy i jakie wino, a także jak spożywane alkohole mogą szkodzić lub przynosić korzyść – mówi prof. Grzegorz Gajos.
Czy należy powtarzać biopsję aspiracyjną cienkoigłową (BAC) u pacjentów z wolno rosnącym guzkiem tarczycy, który okazał się zmianą łagodną w poprzedniej BAC i nie wykazuje w badaniu ultrasonograficznym żadnych nowych cech złośliwości?
Jak długo należy stosować skojarzone leczenie ASA z klopidogrelem po przezskórnej rewaskularyzacji tętnic kończyn dolnych?
Czy chorego z podejrzeniem NASH kierować na biopsję wątroby celem postawienia rozpoznania?
Dr n. med. Michał Skalski przedstawia podstawy współczesnych metod leczenia bezsenności.
Jakie badania umożliwiają rozpoznanie przewlekłego zapalenia trzustki (PZT) na wczesnym etapie choroby?
Jakie leczenie można zaproponować pacjentkom?
Jakie jest znaczenie opracowanych ostatnio wytycznych postępowania w zespole pozakrzepowym? Do kogo są one adresowane?
Na pytanie odpowiada prof. dr hab. n. med. Joanna Rymaszewska z Katedry i Kliniki Psychiatrii na Uniwersytecie Medycznym we Wrocławiu.
Prof. Sebastian Stec omawia zasady leczenia omdleń odruchowych.
Istnieją pewne stany, w przypadku których dostępne są dość solidne dane potwierdzające skuteczność tej metody. Wymienia je prof. Kevin Hill.