medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Potrzeby płynoteraputyczne chorych bywają traktowane przez chirurgów jak zło konieczne i pozostawiane najmłodszemu lekarzowi na oddziale, podczas gdy >30% rezydentów nie ma żadnej wiedzy w tym zakresie. Często pacjenci otrzymują po prostu 2 litry płynu, który znajduje się na oddziale w największej ilości i jest najtańszy...
Zasadnicze znaczenie w leczeniu sepsy ma jej szybkie rozpoznanie. W związku z tym, że sepsa w początkowym okresie może przebiegać skąpoobjawowo, wskazane jest zachowanie szczególnej czujności w razie wystąpienia niektórych objawów.
Niewydolność serca (HF) jest jedną z najważniejszych chorób wymagających dokładnej oceny i leczenia u osób poddawanych operacjom niekardiochirurgicznym. Powodem jest duża częstość występowania HF, którą dodatkowo zwiększają m.in. starzenie się populacji oraz ciągły postęp w leczeniu chorób przewlekłych, takich jak nadciśnienie tętnicze, cukrzyca i choroba niedokrwienna serca.
Każdego chorego na miastenię przed planowym zabiegiem operacyjnym należy skonsultować z neurologiem, optymalnie z neurologiem prowadzącym leczenie przewlekłe miastenii. Konsultacja powinna zawierać informacje o aktualnie przyjmowanych lekach i ich dawkach, w tym propozycję dawkowania inhibitorów acetylocholinoesterazy (IAChE) i leków immunosupresyjnych w okresie okołooperacyjnym.
W Rozporządzeniu Ministra Zdrowia ws. standardu organizacyjnego opieki okołoporodowej wśród badań rutynowych wymieniono badanie ogólne moczu, nie uwzględniono natomiast badania mikrobiologicznego moczu. Czy słusznie?
Pandemia choroby koronawirusowej 2019, czyli COVID-19, skutkuje daleko idącymi zmianami w funkcjonowaniu ochrony zdrowia i nakłada na personel medyczny obowiązek wypracowania reguł zapewniających maksimum bezpieczeństwa, zarówno pacjentów wymagających interwencji zabiegowej, w tym endoskopowej, jak i personelu medycznego.
W niniejszym artykule przedstawiono nowoczesne podejście do opieki okołooperacyjnej według aktualnych wytycznych ERAS Society na przykładzie chorego na nowotwór jelita grubego.
Płynoterapia to niezwykle istotny element całościowego postępowania z pacjentem w okresie okołooperacyjnym. Jednak wiele interwencji z zakresu okołooperacyjnego stosowania płynów jest zbędnych i szkodliwych, ponieważ zaburzają homeostazę i mogą prowadzić do zwiększenia chorobowości i śmiertelności.
Z powodu przewlekłego charakteru chorób reumatycznych, zajęcia wielu narządów oraz skutków ubocznych długotrwałego leczenia immunosupresyjnego pacjenci z tej grupy są częściej narażeni na powikłania okołozabiegowe. Zasadnicze znaczenie w opiece nad pacjentem z zapalną chorobą reumatyczną ma podejście zespołowe, opierające się na współpracy lekarza prowadzącego, anestezjologa, chirurga i fizjoterapeuty.
U każdej pacjentki przed planową operacją ginekologiczną należy ocenić ryzyko wystąpienia zakrzepicy żylnej. Zaleca się konsekwentne stosowanie na danym oddziale chirurgicznym wybranej skali oceny ryzyka zaadaptowanej do lokalnych uwarunkowań.
