Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Skuteczność przeszczepienia mikrobioty jelitowej w leczeniu nawracających zakażeń Clostridioides difficile (dawniej Clostridium difficile)

06.12.2019
Omówienie artykułu: Fecal microbiota transplantation is superior to fidaxomicin for treatment of recurrent Clostridium difficile infection
Ch.L. Hvas i wsp.
Gastroenterology, 2019; 156: 1324–1332

Opracowały: Karolina Moćko, dr n. med. Małgorzata Szczepanek

Skróty: CI – przedział ufności, CDI – zakażenie Clostridioides difficile, FMT – przeszczepienie mikrobioty jelitowej, NNT – number needed to treat, RR – ryzyko względne

Metodyka: jednoośrodkowe RCT przeprowadzone w Danii, próba otwarta

Populacja: 64 dorosłych (wiek 68 lat [mediana]) z nawracającymi CDI (potwierdzony nawrót CDI w ciągu 8 tyg. od zakończenia leczenia); pozostałe kryteria włączenia: ≥3 wodniste stolce (typu 6 lub 7 wg bristolskiej skali uformowania stolca) dziennie, obecność toksyny A i/lub B w kale, przebycie ≥1 cyklu leczenia wankomycyną lub fidaksomycyną z powodu CDI; u żadnego chorego nie stwierdzono rybotypu 027

Interwencja 1: FMT poprzedzone stosowaniem wankomycyny 125 mg 4 x dz. przez 4–10 dni (n = 24); mrożoną zawiesinę kału podawano za pomocą kolonoskopu lub za pomocą wlewu przez zgłębnik nosowo-jelitowy

Interwencja 2: fidaksomycyna p.o. 200 mg 2 x dz. przez 10 dni (n = 24)

Interwencja 3: wankomycyna p.o. 125 mg 4 x dz. przez 10 dni (n = 16)

Wszystkim chorym, u których nastąpił nawrót CDI i u których uzyskano pozytywny wynik badania w kierunku CDI w ciągu 8 tygodni od rozpoczęcia leczenia proponowano leczenie ratunkowe (FMT + wankomycyna).

Wyniki: p. tab. Ostatecznie leczenie ratunkowe zastosowano łącznie u 24 chorych (u 2 w grupie pierwotnie przydzielonych do FMT poprzedzonego stosowaniem wankomycyny, 11 w grupie pierwotnie leczonych fidaksomycyną oraz u 11 pierwotnie otrzymujących wankomycynę). Po 8 tygodniach od zastosowania leczenia ratunkowego u 20 (83%) chorych stwierdzono ustąpienie objawów klinicznych i mikrobiologicznych – u 1 (50%) pacjenta pierwotnie leczonego FMT i wankomycyną, u 9 (82%) pacjentów pierwotnie leczonych fidaksomycyną oraz u 10 (91%) pacjentów pierwotnie otrzymujących wankomycynę.

Tabela. FMT poprzedzone stosowaniem wankomycyny, w porównaniu z fidaksomycyną lub wankomycyną w monoterapii, w leczeniu nawracających CDI u dorosłych
Punkty końcowe Wankomycyna (%) Fidaksomycyna (%) FMT + wankomycyna (%) FMT + wankomycyna vs fidaksomycyna FMT + wankomycyna vs wankomycyna
RR* (95% CI)
ocena po 8 tyg. od rozpoczęcia leczenia
ustąpienie objawów klinicznych i ujemny wynik badania w kierunku CDIa 19 33 71 2,13 (1,14–3,96) NNT* 3 (2–9) 3,78 (1,32–10,82) NNT* 2 (2–4)
ustąpienie objawów klinicznych 19 42 92 2,20 (1,35–3,59) NNT* 2 (2–4) 4,89 (1,75–13,65) NNT* 2 (1–2)
ujemny wynik badania w kierunku CDI 31 546 71 1,55 (0,93–2,56) 2,27 (1,05–4,90) NNT* 3 (2–10)
ustąpienie biegunki lub biegunka i ujemny wynik badania w kierunku CDI 31 54 92 1,69 (1,15–2,49) NNT* 3 (2–7) 2,93 (1,40–6,13) NNT* 2 (2–3)
ocena po 1 tyg. od rozpoczęcia leczenia
ustąpienie objawów klinicznych i ujemny wynik badania w kierunku CDIa 13 38 54 1,44 (0,77–2,72) 4,33 (1,13–16,68) NNT* 3 (2–7)
ustąpienie objawów klinicznych 38 58 88 1,50 (1,04–2,17) NNT* 4 (2–19) 2,33 (1,22–4,47) NNT* 2 (2–4)
ujemny wynik badania w kierunku CDI 67 58 44 1,14 (0,74–1,78) 1,52 (0,82–2,84)
ustąpienie biegunki lub biegunka i ujemny wynik badania w kierunku CDI 69 79 100 1,26 (1,03–1,55) NNT* 5 (3–22) 1,45 (1,05–2,02) NNT* 4 (2–12)
a bez konieczności stosowania leczenia ratunkowego (FMT + wankomycyna) lub kolektomii
* RR i NNT obliczone przez autorki opracowania na podstawie rzeczywistej liczby punktów końcowych podanej przez autorów badania

strona 1 z 2

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.