medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Artykuł zawiera głównie praktyczne zalecenia wybrane z aktualnych europejskich wytycznych postępowania w udarze niedokrwiennym i napadach przemijającego niedokrwienia mózgu. Uwzględniono następujące zagadnienia: 1) kierowanie i transport chorych; 2) postępowanie diagnostyczne; 3) leczenie ogólnomedyczne; 4) leczenie swoiste; 5) postępowanie w obrzęku mózgu i podwyższonym ciśnieniu wewnątrzczaszkowym; 6) profilaktyka i leczenie powikłań; 7) rehabilitacja; 8) profilaktyka wtórna.
Niniejsze zalecenia zostały przygotowane na podstawie publikacji "The diagnosis, evaluation and management of von Willebrand disease" (US Department of Health and Human Services; grudzień 2007). Modyfikacji zaleceń oraz ich dostosowania do warunków polskich dokonali członkowie Grupy Roboczej ds. Hemostazy Polskiego Towarzystwa Hematologów i Transfuzjologów podczas konferencji uzgodnieniowych w 2008 roku. Niniejsze opracowanie jest pierwszym polskim zbiorem zaleceń dotyczących diagnostyki i leczenia choroby von Willebranda.
Kaszel jest bardzo częstym problemem w praktyce lekarskiej. Dlatego publikujemy wytyczne, które porządkują wiedzę na temat diagnostyki i leczenia kaszlu.
Udar mózgu jest ważną przyczyną zgonów, niepełnosprawności i cierpienia w Polsce i innych krajach europejskich. Oprócz tego znaczne są ekonomiczne konsekwencje udaru mózgu, wynikające z wydatków na opiekę zdrowotną i z utraconej produktywności.
Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (ŻChZZ) jest jednym z głównych powikłań choroby nowotworowej (występuje u 4–20% chorych) i jedną z najczęstszych przyczyn zgonu. Rozpoznanie nowotworu zwiększa ryzyko wystąpienia zakrzepicy 4,1-krotnie, a stosowanie chemioterapii – 6,5-krotnie. W artykule przedstawiono aktualne (2007 r.) zalecenia American Society of Clinical Oncology dotyczące profilaktyki i leczenia ŻChZZ u chorych na nowotwory.
Artykuł zawiera wybrane podstawowe informacje na temat zakażeń prątkami niegruźliczymi oraz zalecenia dotyczące diagnostyki i leczenia mykobakteriozy płuc wywołanej przez Mycobacterium avium complex (MAC) i M. kansasii.
Celem niniejszych wytycznych jest przegląd metod diagnostycznych i terapeutycznych stosowanych w leczeniu zespołu napięcia przedmiesiączkowego (premenstrual syndrome – PMS), a w szczególności przedstawienie dostępnych metod farmakoterapii i leczenia niefarmakologicznego.
W artykule przedstawiono najważniejsze praktyczne informacje z aktualnych wytycznych Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego dotyczących niewydolności serca, w tym następujące aspekty niewydolności przewlekłej: 1) definicja i klasyfikacja; 2) etiologia; 3) postępowanie diagnostyczne; 4) leczenie niefarmakologiczne; 5) leczenie farmakologiczne; 6) leczenie inwazyjne; 7) postępowanie w zaburzeniach rytmu i przewodzenia w niewydolności serca; 8) postępowanie w sytuacjach szczególnych, takich jak nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, upośledzenie czynności nerek, przewlekła obturacyjna choroba płuc, niedokrwistość, wyniszczenie, dna moczanowa, wrodzona wada serca, podeszły wiek; oraz niewydolności ostrej – 9) definicja, etiologia i klasyfikacja; 10) rozpoznanie i ocena wstępna; 11) monitorowanie nieinwazyjne i inwazyjne; 12) leczenie; a także wskazania do rozważenia opieki paliatywnej.
Osteoporoza jest stanem chorobowym, który występuje z podobną częstością w większości populacji na całym świecie. W dużych badaniach prowadzonych w obu Amerykach, Europie, Azji i Australii wykazano znacznie więcej podobieństw niż różnic w zakresie epidemiologii, patofizjologii oraz klinicznych i społecznych następstw osteoporozy.
Dziesięć lat temu European Foundation for Osteoporosis and Bone Disease (późniejsza International Osteoporosis Foundation – IOF) opublikowała wytyczne rozpoznawania i leczenia osteoporozy.
Artykuł zawiera wybrane praktyczne informacje i zalecenia z aktualnych wytycznych opracowanych przez amerykańskie towarzystwa kardiologiczne, dotyczące: 1) oceny ryzyka sercowego, 2) badań diagnostycznych i monitorowania; 3) leczenia farmakologicznego; 4) rewaskularyzacji wieńcowej przed operacją pozasercową.
Artykuł zawiera wybrane praktyczne informacje i zalecenia z aktualnych europejskich wytycznych postępowania w pokrzywce, dotyczące następujących zagadnień: 1) obraz kliniczny, klasyfikacja i ocena aktywności choroby; 2) diagnostyka; 3) leczenie.
W 1991 roku grupa badawcza Royal College of Physicians (RCP) w Wielkiej Brytanii opracowała wytyczne postępowania, które miały ułatwić lekarzom pierwszego kontaktu i pediatrom diagnostykę i leczenie dzieci chorych na ZUM, jedno cześnie umożliwiając identyfikację kontrowersyjnych zagadnień i monitorowanie przydatności wytycznych w praktyce.
Wirusowe zapalenie wątroby typu A, B i C - rozpoznanie, leczenie i zapobieganie. Szczególne sytuacje kliniczne.
Polipowatość rodzinna (familial adenomatous polyposis – FAP) to uwarunkowana genetycznie choroba, która odpowiada za mniej niż 1% zachorowań na raka jelita grubego. Klasyczna postać choroby manifestuje się klinicznie obecnością co najmniej 100 polipów jelita grubego oraz szczególnymi objawami pozajelitowymi. Wyróżnia się także postać atypową (odznaczającą się m.in. mniejszą liczbą polipów i ich odmiennym umiejscowieniem; AFAP) oraz postać związaną z mutacją genu MUTYH (MAP). W opracowaniu zwięźle przedstawiono zalecenia ekspertów odnoszące się do sposobu postępowania z chorymi na FAP, AFAP i MAP.
Artykuł zawiera wybrane, praktyczne informacje z uzgodnionego stanowiska grupy ekspertów alergologów europejskich i amerykańskich dotyczącego postępowania w atopowym zapaleniu skóry, w tym następujące zagadnienia: 1) definicja i obraz kliniczny, 2) czynniki ryzyka zachorowania i czynniki wywołujące zaostrzenia choroby, 3) patofizjologia i histopatologia, 4) podstawowe zasady rozpoznania, 5) leczenie miejscowe i ogólnoustrojowe.
Duszność jest objawem często występującym u chorych na zaawansowane nowotwory. Zespół ekspertów z Cancer Care Ontario opracował, opierając się na zasadach evidencebased medicine (EBM), wytyczne farmakologicznego leczenia duszności. Artykuł jest podsumowaniem pełnej wersji tych wytycznych.
Cel niniejszych wytycznych stanowi przedstawienie aktualnych danych dotyczących sposobów prowadzenia porodu w przypadku położenia miednicowego płodu. Zakres tematów obejmuje podejmowanie decyzji odnośnie do sposobu oraz technik stosowanych podczas porodu. Wytyczne nie omawiają opieki przed- i poporodowej.
