Specjalnie dla Medycyny Praktycznej – Pediatrii
Skróty:
BMJ – British Medical Journal, DMSA – kwas 2,3-dimerkapturobursztynowy, GDG – Guideline Development
Group, NHS – National Health Service, NICE – National Institute for Health and Clinical Excellence, OPM – odpływ pęcherzowo-moczowodowy, RCP – Royal College of Physicians, ZUM – zakażenie układu moczowego
Dwie publikacje wytycznych postępowania w ZUM u dzieci
W 1991 roku grupa badawcza Royal College of Physicians (RCP) w Wielkiej Brytanii opracowała wytyczne postępowania,[1] które miały ułatwić lekarzom pierwszego kontaktu i pediatrom diagnostykę i leczenie dzieci chorych na ZUM, jedno cześnie umożliwiając identyfikację kontrowersyjnych zagadnień i monitorowanie przydatności wytycznych w praktyce. Powszechnie uznano je za użyteczne, ale z czasem stwierdzono, że wymagają one aktualizacji. Departament Zdrowia zlecił więc National Institute for Health and Clinical Excellence (NICE) opracowanie nowych wytycznych, które opublikowano w sierpniu 2007 roku.[2] Wytyczne te zasadniczo się różnią od poprzednich nie tylko w zakresie zaleceń, ponieważ zgodnie z obecnymi oczekiwaniami, przy obecnym systemie zarządzania opieką zdrowotną nowe wytyczne powinny w większym stopniu wpływać na postępowanie kliniczne. Brytyjskie szpitale podlegające NHS są zobowiązane wprowadzić wytyczne NICE (jest to jeden z elementów ocenianych w trakcie kontroli Health Care Commision) i "oczekuje się, że personel będzie się stosował do tych wytycznych".[3] Wymóg ten wprowadził pewien niepokój. Celem niniejszego artykułu jest zbadanie różnic w wytycznych i ocena, czy należy stosować wytyczne RCP, NICE czy też żadne z powyższych. W tym ostatnim przypadku postaramy się uzupełnić luki własnymi praktycznymi wskazówkami, których źródło stanowi staranna ocena dostępnych danych naukowych oraz własne doświadczenia zebrane w trakcie tworzenia lokalnych wytycznych dla szpitali podlegających Newcastle upon Tyne Hospitals NHS Trust.
