medycyna praktyczna dla lekarzy
Optymalna płynoterapia u chorych z AKI wymaga ostrożności – zarówno przeciążenie płynowe, jak i niedobór płynów wpływają na rokowanie. Zobacz, jak eksperci oceniają ryzyko i dobierają strategię na OIT.
Hipotensja śródoperacyjna stanowi częste powikłanie u pacjentów poddawanych zabiegom niekardiochirurgicznym w znieczuleniu ogólnym i wiąże się ze zwiększonym ryzykiem powikłań narządowych, w tym AKI. W codziennej praktyce klinicznej dąży się do utrzymania odpowiedniego ciśnienia perfuzyjnego, a jednym z najczęściej stosowanych leków wazopresyjnych jest noradrenalina.
Dokładność rozpoznania niewydolności serca przed planowanym zabiegiem operacyjnym może mieć kluczowe znaczenie dla przebiegu i bezpieczeństwa leczenia. Właściwa identyfikacja pacjentów z HF pozwala na lepsze dostosowanie strategii płynoterapii śródoperacyjnej oraz może wpłynąć na zmniejszenie ryzyka AKI, co przekłada się na poprawę wyników leczenia okołooperacyjnego.
Omówienie wytycznych American College of Radiology i National Kidney Foundation, Canadian Association of Radiologists oraz European Society of Urogenital Radiology.
Podanie jodowego środka kontrastowego podczas tomografii komputerowej może prowadzić do ostrego uszkodzenia nerek (AKI), znanego jako AKI indukowane kontrastem. Skuteczne zapobieganie temu zjawisku jest szczególnie istotne u pacjentów z grup ryzyka, w tym tych z upośledzoną czynnością nerek, aby minimalizować ryzyko ciężkich powikłań.
Wyniki retrospektywnego badania z USA.
Nie istnieją obecnie jednoznaczne kryteria pozwalające na bezpieczne zakończenie ciągłej terapii nerkozastępczej (CRRT) u pacjentów z ostrym uszkodzeniem nerek. Zespół międzynarodowych ekspertów opracował zbiór praktycznych zaleceń dotyczących momentu odstawienia CRRT, oparty na przeglądzie literatury oraz metodzie Delphi.
U mężczyzny dializowanego od 16 lat z powodu schyłkowej niewydolności nerek wykonano radiogram (RTG) klatki piersiowej. Zapoznaj się z opisem przypadku i odpowiedz na pytania.
Badanie GO NEUTRAL oceniło skuteczność zarządzania bilansem płynów z wykorzystaniem monitorowania hemodynamicznego u pacjentów w stanie krytycznym z AKI. Wyniki wskazują na możliwość szybszego osiągnięcia ujemnego bilansu płynów, choć nie ma wyraźnych korzyści w zakresie poprawy parametrów hemodynamicznych i przeżywalności.
Czy u pacjentki z DUB >2 g/d, z podejrzeniem nefropatii błoniastej (antyPLA2R elisa >300 ), z eGFR >90 ml/min od razu włączyć flozynę?
Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek,
zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.
