medycyna praktyczna dla lekarzy
W przeglądzie omówiono 4 kluczowe zagadnienia budzące wątpliwości w powikłanym ZUM u dzieci oraz przedstawiono zalecenia dotyczące ich definiowania, rozpoznawania, leczenia i monitorowania.
W jakich warunkach powinno odbywać się leczenie infekcji ZUM o nieklasycznym podłożu wykazujące oporność na większość antybiotyków oprócz np. amikacyny. Czy szpital może odmówić przyjęcia takiego pacjenta?
Czy kierowanie pacjentek z nawracającymi zakażeniami układu moczowego (ZUM) do ginekologa w celu diagnozy jest uzasadnione?
Po zastosowaniu ponadtygodniowej farmakoterapii objawy chorobowe ustąpiły, ale tylko na 2 tygodnie.
Czy są różnice w diagnostyce i leczeniu zakażenia dróg moczowych u osób z cukrzycą w porównaniu do osób bez cukrzycy?
Czy za pomocą USG można wiarygodnie rozpoznać takie zakażenie?
Jakie postępowanie jest optymalne w przypadku takiego pacjenta?
Jak postępować w przypadku pacjentki w wieku >65 lat z utrzymującą się bakteriurią (Escherichia coli w posiewie moczu) i objawami ZUM po leczeniu zgodnym z antybiogramem?
W materiale wideo prof. Tomasz Stompór, autor komentarza do polskiego tłumaczenia wytycznych, wymienia najważniejsze zmiany w zaleceniach.
Pacjent z cukrzycą, przewlekle leżący z afazją, w biadaniu ogólnym moczu leukocyty pokrywają pole widzenia – czy jest to wskazanie do rozpoznania i leczenia infekcji dróg moczowych?
Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek,
zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.
