W komentowanym artykule poruszono istotny problem przewlekłego, izolowanego zwiększenia aktywności aminotransferaz o niewyjaśnionej etiologii u dzieci, będący częstą przyczyną konsultacji pediatrycznych oraz gastroenterologicznych.
Artykuł Murraya i Nicholsona stanowi przegląd współczesnej wiedzy na temat guzów germinalnych wieku rozwojowego.
Nie dysponujemy dokładnymi danymi epidemiologicznymi dotyczącymi częstości występowania zaburzeń rytmu serca w Polsce, jednak systematyczne zwiększanie się liczby dzieci i młodzieży zgłaszających się z tego powodu do poradni lub na oddziały kardiologiczne wskazuje, że rozpoznaje się je coraz częściej.
Lekarze podstawowej opieki zdrowotnej (POZ) mogą mieć często do czynienia z dziećmi cierpiącymi na zaburzenia lękowe (anxiety disorders – AD), ponieważ dotyczą one znacznej części populacji ogólnej.
Mogłoby się wydawać, że powszechne szczepienia niemowląt przeciwko krztuścowi doprowadziły do wyeliminowania zachorowań na krztusiec w tej populacji. Niestety, nadal się je obserwuje. Warto się zatem dowiedzieć, jakie są prawdopodobne przyczyny tego zjawiska, ponieważ umożliwi to wdrożenie odpowiednich strategii zapobiegawczych.
Preparaty całokomórkowe (whole cell pertussis vaccines – Pw) – zawierają inaktywowane formaldehydem lub ogrzewaniem pałeczki krztuśca (najczęściej kilku różnych szczepów). Jednorazowe szczepienie to podaż około 3000 antygenów. Pierwsze szczepionki opracowano w latach 30. ubiegłego wieku. Na masową skalę są stosowane od lat 50.
Zmniejszone napięcie mięśniowe, czyli wiotkość (hipotonia), oznacza zmniejszony opór na ruchy bierne kończyn, czemu niekiedy towarzyszy zwiększony zakres ruchów w obrębie stawów.
Świszczący oddech (świst wydechowy) to częsty objaw u dzieci w wieku przedszkolnym. Jest wysokim, ciągłym dźwiękiem, o muzycznym brzmieniu, który powstaje w klatce piersiowej podczas wydechu.
Nowotwory ośrodkowego układu nerwowego (OUN) stanowią 20% wszystkich nowotworów u dzieci i są drugim pod względem częstości (po białaczkach) nowotworem złośliwym wieku dziecięcego.
W komentowanym artykule zwięźle opisano podstawowe czynniki, jakie powinien uwzględnić lekarz w diagnostyce różnicowej dziecka odmawiającego przyjmowanie pokarmów, oraz wyznaczono prosty algorytm postępowania.
Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek,
zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.