medycyna praktyczna dla lekarzy
U pacjentów z otyłością klasyczne markery nawodnienia często zawodzą, a interpretacja objawów klinicznych bywa utrudniona. Ekspert podpowiada, jak właściwie dokonywać oceny w tej grupie pacjentów.
Płyny krystaloidowe różnią się nie tylko składem elektrolitowym, ale również rodzajem zastosowanego buforu. Zrozumienie roli mleczanu, octanu, glukonianu i jabłczanu ma istotne znaczenie praktyczne, ponieważ wybór konkretnego roztworu może wpływać zarówno na parametry biochemiczne, jak i na interpretację monitorowanych wskaźników.
Zaburzenia gospodarki płynowej mogą sprzyjać występowaniu arytmii po OZW. Jakie mechanizmy za to odpowiadają i jak temu zapobiegać?
Diagnostyka przewodnienia może być trudna, zwłaszcza u pacjentów bez widocznych objawów.
Płynoterapia należy do najczęściej stosowanych interwencji szpitalnych, a jednocześnie w wielu ośrodkach pozostaje terapią zaskakująco słabo ustrukturyzowaną. Mimo dostępnych zaleceń klinicznych praktyka dotycząca wskazań, wyboru płynu, monitorowania efektu i momentu zakończenia terapii bywa niespójna.
Wodorowęglan sodu od lat stosowany jest u pacjentów w stanie krytycznym. W świetle nowych badań jego rola nabiera nowego znaczenia – przemyślanej terapii pomostowej dla wybranych pacjentów, zwłaszcza z AKI.
Jak obecnie powinno wyglądać postępowanie płynowe u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek w zaawansowanym stadium?
Hiponatremia, hiperkaliemia, hipotensja oraz niespecyficzne objawy ogólne mogą sugerować nierozpoznaną niedoczynność kory nadnerczy. Warto rozważyć tę diagnozę zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej niewyjaśnionymi innymi przyczynami.
Po przeszczepieniu nerki często obserwuje się hiperkaliemię, hipo- lub hipernatremię, zaburzenia gospodarki wapniowo-fosforanowej i magnezowej. Wczesne rozpoznanie oraz odpowiednia korekta płynowa, farmakologiczna i modyfikacja leczenia immunosupresyjnego są kluczowe dla prawidłowej funkcji przeszczepu.
Podczas znieczulenia ogólnego obniżona diureza nie jest niczym patologicznym i wynika ze zmian jakie zachodzą podczas samego znieczulenia. Czy zatem stosowanie diuretyków może być właściwe podczas samego znieczulenia?
