medycyna praktyczna dla lekarzy
Problemy kliniczne, problemy ludzkie, perspektywa lekarza, perspektywa pacjenta. Praktyka, przekonania, intuicja, wiedza, empatia. Zapraszamy do wysłuchania rozmów, które dadzą Państwu do myślenia.
W drugim odcinku cyklu Kardiologia kobiet m.in. o tym, jaką postać może mieć ból wieńcowy, jak ocenić prawdopodobieństwo kliniczne choroby niedokrwiennej serca, jak kontrolować czynniki ryzyka.
„Niewielu jest doktorów Judymów, którzy zauważają krzywdę drugiego człowieka. Lekarze w większości nie wiedzą, jak działać i z kim współpracować. Ale pamiętajmy – jeżeli przymkniemy oko na przemoc, patologię, to tak, jakbyśmy w tym aktywnie uczestniczyli” – podkreśla w rozmowie o ofiarach przemocy domowej w gabinecie lekarskim psychoterapeutka Iwona Anna Wiśniewska.
Bohaterem pierwszego odcinka cyklu Kardiologia kobiet jest największy zabójca Polek – zawał serca, odpowiedzialny za 25% zgonów kobiet w Polsce. Jak zachować czujność diagnostyczną? Czym grozi podejście „bikini” do zdrowia kobiet? Na czym polega skuteczne leczenie choroby niedokrwiennej serca?
To, co jest kuriozalne w Polsce – jeżeli wystąpią jakieś działania niepożądane, to bardzo często – również w poradniach lekarza POZ – nie odstawia się suplementu, tylko odstawia się lek – podkreśla dr hab. Jarosław Woroń.
Telefony pomocowe nie są tylko dla osób w kryzysie. Są także dla osób, które chcą pomóc – podkreśla dr Halszka Witkowska, autorka książki „Życie mimo wszystko”. – Na linię pomocową można zadzwonić, powiedzieć: „Mam takiego a takiego pacjenta, zastanawiam się co zrobić, jak z nim porozmawiać, proszę o podpowiedź”.
Pamiętam mężczyznę, który opowiadał mi o tym, że dostał całą listę badań i nie wiedział w ogóle dlaczego. Nawet jeżeli potrafił przeczytać, że to jest tomografia komputerowa, a to rezonans, a to jeszcze jakieś prześwietlenie i ktoś mu wytłumaczył na czym polegają te badania, ale nie wiedział dlaczego ma je zrobić – opowiada Anna Goc, autorką książki „Głusza".
Niby wszystkim zależy na tym, żeby poród zakończył się szczęśliwie dla matki i dziecka, tymczasem na sali porodowej brakuje relacji współpracy. Jedna z położnych mówi, że panuje tam raczej relacja władzy – mówi Justyna Dąbrowska, psycholożka, psychoterapeutka, autorka książki „Przeprowadzę cię na drugi brzeg. Rozmowy o porodzie, traumie i ukojeniu”.
Mam wielu pacjentów z podejrzeniem jakiejś choroby serca, a czasem nawet rozpoznaniem, które usłyszały od lekarzy, żeby nie angażowały się w żadną aktywność fizyczną - przyznaje prof. Małek. Do czego prowadzić może strategia: Lepiej nie robić nic, bo wtedy nic się nie stanie?