U chorych z owrzodzeniami żylnymi podudzi dodanie do standardowego leczenia terapii ultradźwiękami raz w tygodniu przez 12 tygodni nie przyśpieszyło gojenia rany, nie poprawiło jakości życia, nie zmniejszyło częstości nawrotu owrzodzenia i wiązało się z częstszym występowaniem skutków niepożądanych innych niż poważne.
Czy u chorych na PChN niższe docelowe ciśnienie tętnicze (<125/75 lub <130/80 mm Hg) w porównaniu z wyższym (<140/90 mm Hg) zmniejsza ryzyko niewydolności nerek i zdarzeń sercowo-naczyniowych, czy jest bezpieczne oraz czy białkomocz ma wpływ na wyniki?
Uzyskane wyniki pozwalają wykluczyć możliwość zwiększenia ryzyka zawału serca przez ARB (nawet bezwzględne zwiększenie ryzyka o 0,3%) w łącznym porównaniu z placebo lub innym leczeniem aktywnym. ARB zmniejszają ryzyko udaru mózgu, niewydolności serca i cukrzycy.
U chorych na PChN wzrost stężenia fosforu w surowicy wiąże się z większym ryzykiem zgonu z jakiejkolwiek przyczyny i z przyczyn sercowo-naczyniowych, wzrost stężenia PTH – z podobnym ryzykiem zgonu z jakiejkolwiek przyczyny i z przyczyn sercowo-naczyniowych, a wzrost stężenia wapnia – z podobnym ryzykiem zgonu z jakiejkolwiek przyczyny, ale większym ryzykiem zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych.
W tym przeglądzie systematycznym z metaanalizą 25 RCT autorzy zadali pytanie, czy u chorych na ChSN bez towarzyszącego nadciśnienia tętniczego stosowanie leków przeciwnadciśnieniowych, w porównaniu z placebo, zmniejsza ryzyko zgonu i zdarzeń sercowo-naczyniowych.
U chorych na ChSN suplementacja witamin z grupy B ani ω-3 PUFA nie wiązała się z istotnymi korzyściami klinicznymi.
U chorych z osteoporozą suplementacja wapnia w dawce 0,5–2,0 g/d zwiększa ryzyko zawału serca i innych zdarzeń sercowo-naczyniowych.
U chorych po pierwszym epizodzie objawowej ŻChZZ i zakończeniu leczenia przeciwkrzepliwego częstość nawrotu ŻChZZ jest mniejsza, jeśli pierwszy epizod był wywołany operacją, pośrednia – jeśli czynnikiem niechirurgicznym, a największa w przypadku ŻChZZ idiopatycznej.
U chorych na NZJ po pierwszym epizodzie ŻChZZ zwiększone jest ryzyko wystąpienia kolejnego epizodu ŻChZZ bez innych czynników ryzyka zakrzepicy.
U chorych z czynnym krwawieniem z żylaków przełyku w przebiegu niewydolności wątroby (kategoria B lub C wg Childa i Pugha) wykonanie TIPS w ciągu 96 godzin od przyjęcia do szpitala, w porównaniu z leczeniem farmakologicznym i endoskopowym, zmniejszyło ryzyko zgonu i ponownego krwawienia.
Autorzy metaanalizy szacują, że zmniejszenie stężenia LDL-C o każdy 1 mmol/l obniża ryzyko poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych o około 20%.
Udar mózgu jest w większości krajów jedną z głównych przyczyn zgonów oraz główną przyczyną niesprawności. Badanie INTERHEART wykazało, że za ryzyko zawału serca odpowiada głównie 9 czynników poddających się modyfikacji.
U chorych operowanych planowo z powodu żylaków kończyn dolnych podanie jednej dawki amoksycyliny z kwasem klawulanowym w porównaniu z niepodawaniem antybiotyku wiązało się z mniejszym ryzykiem wystąpienia objawów zakażenia rany, konieczności leczenia antybiotykami oraz konieczności poszukiwania pomocy lekarskiej w ciągu pierwszych 2 tygodni po zabiegu.
W tym przeglądzie systematycznym z metaanalizą 18 badań z randomizacją autorzy zadali pytanie, czy stosowanie fibratów w prewencji pierwotnej lub wtórnej zmniejsza ryzyko poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych.
Czy u chorych na objawową ostrą ZŻG rywaroksaban jest nie mniej skuteczny niż leczenie standardowe (enoksaparyna i VKA) w zmniejszaniu ryzyka nawrotu ŻChZZ oraz czy leczenie tym lekiem jest bezpieczne?
W tym badaniu z randomizacją autorzy zadali pytanie, czy u chorych z migotaniem przedsionków obciążonych zwiększonym ryzykiem udaru mózgu wpływ dabigatranu, w porównaniu z warfaryną, na ryzyko powikłań zatorowych lub krwotocznych zależy od stopnia kontroli INR w danym ośrodku.
U chorych na ChSN lub obciążonych zwiększonym ryzykiem ChSN zmniejszenie stężenia homocysteiny w osoczu poprzez suplementację witamin z grupy B nie wpływa na ryzyko zgonu ani na ryzyko wystąpienia zdarzeń sercowo-naczyniowych i nowotworów złośliwych w ciągu 5 lat obserwacji.
W omawianej pracy autorzy dostarczyli kolejnych dowodów, potwierdzających konieczność szybkiego zajęcia się chorym z przemijającym napadem niedokrwienia mózgu lub małym udarem
Zwężenie tętnicy szyjnej jest częstą przyczyną niedokrwiennego udaru mózgu. Endarterektomia jest uznaną metodą leczenia zwężenia tętnicy szyjnej, podczas gdy wszczepienie stentu do tętnicy szyjnej jest metodą alternatywną.
U osób z nadwagą lub z otyłością, obciążonych zwiększonym ryzykiem sercowo-naczyniowym, przyjmowanie sibutraminy zwiększyło ryzyko zawału serca i udaru mózgu niezakończonych zgonem.