Mimo iż formalnie nie zarejestrowano żadnego leku do stosowania u osób cierpiących na BPD, w praktyce często podejmuje się próby farmakoterapii. Wyniki badań wskazują, że pacjenci z BPD mogą stanowić nawet 90% wszystkich osób przyjmujących leki psychotropowe i 2/3 leczonych długoterminowo lekami przeciwpsychotycznymi.
Czy leki w formie dépôt są w tym przypadku skuteczne?
Ile nowych leków pojawiło się dzięki wprowadzeniu przepisów wymagających uwzględniania dzieci w badaniach klinicznych?
W tekście przedstawiono wybrane wyniki porównania fenterminy stosowanej łącznie z topiramatem, liraglutydu, naltreksonu stosowanego łącznie z bupropionem, lorkaseryny oraz orlistatu względem placebo, a także poszczególnych leków między sobą.
Czy zmiana częstotlowości podawania paklitakselu z karboplatyną u chorych na raka jajnika wpływa na wdłużenie czasu przeżycia bez progresji choroby?
Wyniki komentowanego badania wskazują na dobrą i podobną skuteczność klindamycyny i kotrimoksazolu, zarówno u dzieci, jak i u dorosłych, także w różnych postaciach zakażeń skóry i tkanki podskórnej.
Nadwaga i otyłość występują znacznie częściej u osób cierpiących na poważne zaburzenia psychiczne niż w populacji ogólnej, przyczyniając się do wyraźnego zwiększenia ryzyka sercowo-naczyniowego. U chorych na schizofrenię jest ono dwukrotnie większe.
Porównanie leczenia dwulekowego ipilimumabem z sargramostymem z monoterapią ipilimumabem u chorych na rozsianego czerniaka. Badanie z randomizacją.
Czy u kobiet po menopauzie z osteoporozą pierwotną stosowanie bisfosfonianów, denosumabu i teryparatydu zmniejsza, w porównaniu z placebo lub z niestosowaniem żadnej swoistej interwencji, ryzyko złamania kręgu i innych kości?
Przegląd systematyczny z metaanalizą 8 badań z randomizacją i grupą kontrolną obejmujący 909 chorych (mężczyźni 49%, średnia wieku: 60 lat), którzy byli leczeni z powodu bólu nowotworowego.
Po okresie pewnej stabilizacji w wyborze i stosowaniu doustnych leków hipoglikemizujących, w ostatnim dziesięcioleciu obserwujemy pokaźny wzrost liczby nowych propozycji terapeutycznych, zwłaszcza w odniesieniu do leczenia cukrzycy typu 2.
Patogeneza nefropatii kontrastowej jest wieloczynnikowa. Pomimo licznych badań nie znaleziono dotychczas leków skutecznych w jej zapobieganiu lub leczeniu.
Czy u dorosłych chorych na ciężkie PZP stosowanie antybiotyków makrolidowych w monoterapii lub w leczeniu skojarzonym, w porównaniu ze stosowaniem innego antybiotyku, wiązało się z mniejszym ryzykiem zgonu?
Stosowanie solifenacyny i tamsulozyny w porównaniu z tamsulozyną i placebo w leczeniu mężczyzn z objawami pęcherza nadreaktywnego wiązało się z rzadszym występowaniem uczucia naglącego parcia na mocz.
Kości są najczęstszym miejscem powstawania przerzutów w przebiegu raka piersi. Bisfosfoniany hamują resorpcję tkanki kostnej przez osteoklasty.
Czy stosowanie jednego z 15 leków przeciwpsychotycznych bądź placebo przez 6 tygodni u chorych z zaostrzeniem schizofrenii wiąże się z większą efektywnością lub tolerancją leczenia niż przyjmowanie innych leków z tej grupy?
W tym przeglądzie systematycznym 29 badań obserwacyjnych oraz 1 RCT autorzy zadali pytanie, czy stosowanie preparatu Caphosol® wykorzystywanego do płukania jamy ustnej przez chorych otrzymujących duże dawki leków przeciwnowotworowych jest skuteczne w zapobieganiu zapaleniu błony śluzowej jamy ustnej.
U chorych na OOZN lub ZUM z sepsą antybiotykoterapia trwająca ≤7 dni, w porównaniu z dłuższym leczeniem, nie wiąże się z większym ryzykiem niewystąpienia poprawy klinicznej.
Zaburzenia snu, oprócz niekorzystnego wpływu na sprawność psychofizyczną oraz stan psychiczny, zwiększają ryzyko wystąpienia poważnych epizodów sercowo-naczyniowych, w tym udaru mózgu.
Wieloośrodkowe badanie z randomizacją obejmujące prawie 800 osób poddanych jednostronnej całkowitej aloplastyce stawu biodrowego.