medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Jest to pierwsze badanie III fazy z randomizacją, w którym wkazano kliniczną korzyść z zastosowania przeciwciała anty-PD-L1 w połączeniu z bewacyzumabem i chemioterapią u chorych na zaawansowanego NDRP z mutacją w genach EGFR i ALK po progresji w trakcie leczenia TKI.
Wykorzystanie dostosowanej do wieku górnej granicy normy dla stężenia dimeru D pomaga wykluczyć zatorowość płucną u osób otyłych.
Czy zastosowanie leczenia neoadiuwantowego u chorych na resekcyjnego czerniaka w III stopniu zaawansowania poprawia wyniki leczenia w porównaniu z uzupełniającym leczeniem niwolumabem – wyniki badania NADINA
Istotna jest ocena czasu trwania i dynamiki narastania objawów oraz liczby zajętych ślinianek.
W duńskim badaniu kohortowym oceniono skuteczność rzeczywistą szczepienia w zapobieganiu zmianom przedrakowym i rakowi odbytu u kobiet w wieku 17–32 lat.
Stosowanie edoksabanu przez 12 miesięcy w porównaniu ze stosowaniem tego leku przez 3 miesiące u chorych z aktywnym nowotworem i izolowaną dystalną zakrzepicą żył głębokich – badanie ONCO DVT.
Czy chorzy z rozpoznaną chorobą nerek są obciążeni większym ryzykiem rozwoju nowotworu po epizodzie ŻChZZ? – badanie obserwacyjne.
Wśród czynników inicjujących wytwarzanie przeciwciał wymienia się m.in. nowotwory. Jak często u pacjentów dotkniętych pęcherzycą występują nowotwory złośliwe?
Analizie systematycznej poddano 12 badań klinicznch z randomizacją opublikowanych między 2012 a 2021 rokiem. Porównano wyniki na podstawie OS, PFS, ORR oraz częstości działań niepożądanych związanych z leczeniem.
Czy u chorych na NDRP chemioterapia adiuwantowa może wpłynąć na wskaźniki przeżycia i rokowanie? Jakie postępowanie wdrożyć u chorych z nowotworem w stopniu zaawansowania IB po operacji?
Czy ocena okołooperacyjnego stężenia ctDNA może być markerem prognostycznym wskazującym na zasadność leczenia adiuwantowego u chorych na niedrobnokomórkowego raka płuca?
Jaki jek zastosować w pierwszej linii u chorych na niedrobnokomórkowego raka płuca niekwalifikujących się do leczenia pochodnymi platyny?
Czy zastosowanie w leczeniu adiuwantowym skojarzenia leków poprawiło przeżywalność bez nawrotu choroby? Jakie działania niepożądane obserwowano?
Rola mutacji w genach BRCA1 i BRCA2 w patogenezie raka jajnika, sutka, stercza i trzustki została dobrze poznana, natomiast ich znaczenie w patogenezie CRC pozostaje niejasne, a nawet budzi kontrowersje. Jakie wnioski płyną z przeglądu danych?
U blisko 20% chorych na niedrobnokomórkowego raka płuca (NDRP) chorobę rozpoznaje się w III stopniu zaawansowania. Wybór optymalnego sposobu leczenia tych chorych jest ważny, zwłaszcza w kontekście postępów w immunoterapii.
Terapia TTFields wykorzystuje pola elektryczne, które zakłócają wiele procesów wewnątrzkomórkowych istotnych dla przeżycia i proliferacji komórek nowotworowych. Nie wykazuje ona toksyczności ogólnoustrojowej. Czy powinna być brana pod uwagę jako opcja terapeutyczna w leczeniu chorych na NDRP?
Czy można zwiększyć krótko- i długoterminową skuteczność leczenia chorych na niedrobnokomórkowego raka płuca z przerzutami w obrębie mózgu, nie nasilając toksyczności terapii? Wyniki metaanalizy.
Jedynie u 10–15% choryxh na raka trzustki stwierdza się zmiany pierwotnie resekcyjne, co przekłada się na mały odsetek 5-letnich przeżyć. Która chemioterapia neoadiuwantowa jest skuteczniejsza u chorych na granicznie resekcyjnego i miejscowo zaawansowanego raka trzustki? Omówienie wzbogacono komentarzem.
Czy terapia sotorasybem wydłużyła przeżywalność wolną od progresji choroby w porównaniu z leczeniem docetakselem? Jaki profil bezpieczeństwa ją charakteryzował?
Celem badania było ustalenie wpływu krótkotrwałego nienadzorowanego wysiłku fizycznego w warunkach domowych przed leczeniem operacyjnym i po operacji z powodu raka jelita grubego na powrót do aktywności fizycznej.
