medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Stosowanie fizjoterapii klatki piersiowej jako postępowania wspomagającego standardowe leczenie zapalenia płuc u dzieci nie przyśpieszyło ustępowania objawów klinicznych i nie skróciło czasu hospitalizacji w porównaniu z samym leczeniem standardowym.
Oznaczanie dimeru D umożliwia lepszą identyfikację chorych obciążonych małym lub dużym ryzykiem nawrotu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po zaprzestaniu leczenia przeciwkrzepliwego z powodu pierwszego w życiu epizodu samoistnej ŻChZZ. Informacja ta może być pomocna w decyzji dotyczącej długości leczenia przeciwkrzepliwego.
U kobiet chorych na jadłowstręt psychiczny o postaci restrykcyjnej lub bulimicznej podawanie olanzapiny w porównaniu z placebo wiąże się z większym prawdopodobieństwem powrotu masy ciała do wartości prawidłowych, zmniejszeniem nasilenia objawów obsesyjnych i dobrą tolerancją, ale nie ze zmniejszeniem nasilenia objawów kompulsyjnych, depresji i lęku.
U chorych na nadciśnienie tętnicze w wieku >=80 lat stosowanie indapamidu (samego lub z peryndoprylem) nie zmniejszyło ryzyka wystąpienia otępienia. Wyniki metaanalizy przeprowadzonej przez autorów badania sugerują korzystny wpływ leczenia hipotensyjnego na ryzyko występowania otępienia.
Azytromycyna lub montelukast podawane jako leki wspomagające u dzieci chorych na astmę przewlekłą o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu nie umożliwiły zmniejszenia dawki wziewnego glikokortykosteroidu bez utraty dostatecznej kontroli astmy.
U niemowląt i dzieci do 2. roku życia, które wymagały hospitalizacji z powodu zapalenia oskrzelików, montelukast, podany na początku choroby, nie zmniejszał, w porównaniu z placebo, nasilenia objawów, nie skracał czasu hospitalizacji i nie wpływał na stężenie cytokin
Według autorów przeglądu u chorych na astmę lekką nieprzyjmujących regularnie glikokortykosteroidu wziewnego stosowanie w leczeniu doraźnym budezonidu z formoterolem (B+F) nie ma wyraźnej przewagi nad stosowaniem samego formoterolu lub samej terbutaliny. U dorosłych i dzieci chorych na astmę umiarkowaną lub ciężką, którzy przyjmują B+F regularnie, stosowanie B+F również doraźnie wiąże się z poprawą niektórych parametrów klinicznych i fizjologicznych.
Szczepienie wcześniaków w 2. miesiącu życia standardową dawką skojarzonej szczepionki przeciwko błonicy, tężcowi i krztuścowi (bezkomórkowej [DTaP]) jest, w porównaniu z placebo, bezpieczne i nie zwiększa częstości bezdechów i bradykardii.
Karmienie piersią noworodków urodzonych w terminie porodu podczas nakłuwania pięty i pobierania krwi do badań przesiewowych skutecznie zmniejszało nasilenie bólu, w porównaniu z podaniem przed zabiegiem roztworu 25% glukozy.
U chorych z bólem pooperacyjnym podanie paracetamolu z kodeiną, w porównaniu z placebo, skuteczniej zmniejsza natężenie bólu i potrzebę zastosowania innego leku przeciwbólowego, ale zwiększa ryzyko łagodnych i przemijających zdarzeń niepożądanych.
Badania w małych grupach chorych sugerują, że skuteczność IVIG w leczeniu CIDP jest porównywalna ze skutecznością leczenia plazmaferezą i doustnego leczenia prednizolonem.
U chorych z ostrym bólem pooperacyjnym podanie naproksenu/soli sodowej naproksenu, w porównaniu z placebo, skuteczniej zmniejsza natężenie bólu i potrzebę zastosowania innego leku przeciwbólowego oraz nie zwiększa ryzyka zdarzeń niepożądanych.
Zastosowanie pojedynczej doustnej dawki albendazolu, mebendazolu lub pyrantelu wiąże się z dużym odsetkiem wyleczeń zarażeń glistą ludzką. W zarażeniach tęgoryjcami skuteczny jest albendazol, a w zarażeniach włosogłówką wszystkie 3 ww. leki są mało skuteczne. Dane na temat skuteczności lewamizolu są niewystarczające do wyciągnięcia wniosków. Autorzy podkreślają potrzebę opracowania nowych leków przeciwpasożytniczych.
U chorych z przewlekłą niewydolnością serca leczenie oparte na kontroli stężenia BNP nie poprawiło przeżywalności ani jakości życia, w porównaniu z leczeniem opartym na objawach klinicznych.
U osób chorych na chorobę zwyrodnieniową stawów stosowanie glukozaminy jest bezpieczne w porównaniu z placebo i wiąże się z mniejszą częstością zdarzeń niepożądanych w porównaniu z NSLPZ.
Żywienie niemowląt zagęszczonym ryżem mlekiem modyfikowanym lub modyfikowaną mieszanką zagęszczoną mączką z chlebowca świętojańskiego nie przyśpiesza ustępowania regurgitacji w porównaniu z karmieniem standardowym mlekiem modyfikowanym dla niemowląt. Według autorów badania odpowiednie postępowanie rodziców jest najlepszą metodą wspomagającą proces samoistnego ustępowania regurgitacji u niemowląt.
U osób w wieku >=50 lat bez objawów klinicznych badanie przesiewowe za pomocą kolonografii metodą tomografii komputerowej umożliwiło zidentyfikowanie 90% chorych z gruczolakiem lub rakiem jelita grubego o średnicy >=10 mm i 65% chorych z gruczolakiem lub rakiem jelita grubego o średnicy >=5 mm.
U chorych na nadciśnienie tętnicze obciążonych dużym ryzykiem wystąpienia zdarzeń sercowo-naczyniowych leczenie skojarzone benazeprylem i amlodypiną, w porównaniu z leczeniem benazeprylem i hydrochlorotiazydem, zmniejszyło ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych lub zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych.
U chorych poddawanych dużym operacjom w obrębie jamy brzusznej lub miednicy stosowanie heparyny drobnocząsteczkowej przedłużone do miesiąca po operacji zmniejsza ryzyko wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej w ciągu 30 dni po operacji i nie zwiększa ryzyka wystąpienia krwawienia.
