medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Celem artykułu jest przedstawienie zaktualizowanego, wielokierunkowego stanowiska dotyczącego diagnostyki i leczenia pierwszego rzutu zespołu nerczycowego u dzieci. Jest to pierwsze tego typu wspólne stanowisko wszystkich ośrodków nefrologii dziecięcej we Włoszech, zgodne z ustaleniami dokonanymi w innych krajach.
Komentarz dr Małgorzaty Trofimiuk-Müldner z Katedry Endokrynologii UJ CM do części wytycznych ATA poświęconej płodowym i noworodkowym aspektom chorób tarczycy u ciężarnych oraz postępowaniu w przypadku chorób tarczycy u noworodka.
Które dzieci w wieku poniemowlęcym mogą odnieść korzyść ze spożywania mleka modyfikowanego?
Jakich płynów należy używać, aby zmniejszyć ryzyko hiponatremii?
Przypominamy, jak prowadzić skuteczną profilaktykę grypy za pomocą szczepień.
Narzędzie „identyfikuj – izoluj – informuj” jest podstawą racjonalnego postępowania w chorobach infekcyjnych przenoszonych przez ludzi.
Które metody są skuteczne u dzieci, a które u osób dorosłych? Zapoznaj się z aktualnymi wytycznymi.
W najnowszym numerze "Medycyny Praktycznej Szczepienia" ukazało się stanowisko Polskiego Towarzystwa Wakcynologii, które kończy wątpliwości, jak szczepić wcześniaki przeciwko pneumokokom zgodnie z aktualnym PSO.
W niniejszym artykule skupiono się na wyborze metody diagnostycznej u pacjentów z podejrzeniem swoistej przyczyny objawów. Badania te, na ogół wykonywane w placówkach specjalistycznych, stale budzą kontrowersje i różne wątpliwości.
Autorzy przedstawiają i komentują aktualne wytyczne amerykańskie dotyczące chorób tarczycy u kobiet w ciąży, w tym ocenę funkcji tarczycy, suplementację jodu, autoimmunologiczne choroby tarczycy, niedoczynność tarczycy, nadczynność tarczycy, ryzyko zaburzeń hormonalnych u noworodka, wpływ choroby tarczycy na laktację oraz poporodowe zapalenie tarczycy.
Autor przedstawia w skrócie najnowsze wytyczne Europejskiej Akademii Alergii i Immunologii Klinicznej dotyczące wykonywania badań diagnostycznych w kierunku alergii oraz rozpoznawania chorób alergicznych, takich jak alergiczny nieżyt nosa, astma, alergia pokarmowa, pokrzywka i obrzęk naczynioruchowy oraz alergia kontaktowa – przez lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej.
W niniejszym artykule przedstawiono międzynarodową interpretację wytycznych MAP, która ma pomóc lekarzom POZ na całym świecie. W pracy uwzględniono kolejne wytyczne opublikowane w Wielkiej Brytanii, komentarze uzyskane od personelu medycznego w Wielkiej Brytanii oraz rodzin chorych dzieci, a także, co warto podkreślić, wytyczne i doświadczenia z innych krajów.
AAP regularnie przypomina zalecenia dotyczące bezpiecznego układania niemowląt do snu. W związku z opublikowaniem nowych danych naukowych, AAP zdecydowała się uaktualnić dotychczasowe zalecenia, które omówiono w artykule wraz z krótkim uzasadnieniem.
W stanowisku wyjaśniono wątpliwości w sprawie uzupełniania zaległych szczepień DTP.
U zdrowych niemowląt urodzonych w fizjologicznym terminie szczepionkę 13-walentą można zastosować w schemacie 2+1.
Wydzielanie woskowiny jest naturalnym procesem, mającym na celu ochronę kanału słuchowego. Zwykle nie powoduje powstania czopa woskowinowego. Są jednak pewne grupy pacjentów, u których ryzyko uformowania się czopa jest większe. Należą do nich dzieci, osoby w starszym wieku, osoby z zaburzeniami poznawczymi oraz używające aparatów słuchowych.
W niniejszym artykule opisano niedawno opublikowane wytyczne dotyczące rozpoznawania i leczenia kiły wrodzonej, a także różne czynniki, które wpływają na decyzje dotyczące diagnostyki i leczenia dzieci narażonych na kontakt z zakażoną matką.
Zapoznaj się z zaleceniami NASPGHAN i ESPGHAN dotyczącymi diagnostyki cholestazy u niemowląt. Zwróć uwagę na zmianę progowego stężenia bilirubiny sprzężonej wymagającego dalszej diagnostyki.
Celem niniejszego artykułu jest zwrócenie uwagi na charakterystyczne cechy kliniczne czynnościowych zaburzeń przewodu pokarmowego, pozwalające ustalić rozpoznanie na podstawie kryteriów diagnostycznych bez wykonywania badań dodatkowych, a nie ich szczegółowe omówienie wraz z postępowaniem diagnostycznym i terapeutycznym.
Niniejszy artykuł stanowi aktualizację kryteriów rzymskich, których wcześniejszą wersję (III) opublikowano w 2006 roku. Od tego czasu przeprowadzono szereg badań umożliwiających lepsze poznanie czynnościowych zaburzeń przewodu pokarmowego.
