Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Czy sposób podania beta2-mimetyku w zaostrzeniu astmy wpływa na skuteczność leczenia?

Porównanie skuteczności dwóch metod podawania beta2-mimetyków w leczeniu zaostrzenia astmy oskrzelowej – metaanaliza

27.07.2009
na podstawie: Holding chambers (spacers) versus nebulisers for beta-agonist treatment of acute asthma (review)
Christopher J. Cates, James A. Crilly, Brian H. Rowe
Cochrane Database of Systematic Reviews, 2006; Issue 2. Art. No.: CD000052. DOI: 10.1002/14651858.CD000052.pub2
data ostatniej aktualizacji: 21.07.2008
Skróty: FEV1 – natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, GKS – glikokortykosteroid, PEF – szczytowy przepływ wydechowy, WMD – średnia ważona różnic, MDI – inhalator ciśnieniowy z dozownikiem

opracowali: lek. Magdalena Miernik-Jaeschke, dr med. Małgorzata Bała,
prof. Roman Jaeschke, MD, MSc, dr med. Bożena Dubiel
konsultowała prof. dr hab. med. Anna Bręborowicz
Klinika Pneumonologii, Alergologii i Immunologii Dziecięcej
II Katedra Pediatrii - Uniwersytet Medyczny w Poznaniu

Wprowadzenie

Zaostrzenie (napad) astmy oskrzelowej stanowi częstą przyczynę wizyt dzieci i dorosłych zarówno w gabinetach lekarzy pierwszego kontaktu, jak i na oddziałach ratunkowych. Podczas napadu astmy światło dróg oddechowych ulega zwężeniu z powodu obrzęku błony śluzowej, nadmiernego wydzielania gruczołów śluzowych i skurczu mięśni oskrzeli. Zgodnie z wytycznymi lekami pierwszego wyboru w leczeniu napadu astmy u dzieci są wziewne beta-mimetyki (p. Leczenie astmy u dzieci - cz. I; cz. II; cz. III; cz. VI – przyp. red.). Bardzo istotne jest podanie leków, tak aby dotarły do obwodowych dróg oddechowych, gdyż tylko wówczas skutecznie zmniejszają skurcz mięśni oskrzeli. W celu zwiększenia dostępności biologicznej leki wziewne podaje się w nebulizacji lub za pomocą inhalatora ciśnieniowego z dozownikiem (metered-dose inhaler – MDI) przez komorę inhalacyjną. Zalecana jest nebulizacja; metoda ta ma jednak pewne ograniczenia – wymaga specjalistycznego sprzętu (nebulizatora lub źródła gazu – tlenu lub powietrza) oraz dostępu do źródła energii elektrycznej. Dlatego od lat prowadzone są badania, w których ocenia się skuteczność leczenia zaostrzenia astmy beta-mimetykami podawanymi za pomocą MDI przez komorę inhalacyjną. Metoda ta jest tańsza niż nebulizacja i może być stosowana szybko i w każdych warunkach. Ma to ogromne znaczenie zwłaszcza dla chorych leczonych poza szpitalem.

COVID-19 - zapytaj eksperta

Masz problem? Napisz do nas, opublikujemy, postaramy się pomóc. W wielu szpitalach i poradniach w Polsce borykamy się z trudnościami, o których warto napisać.

Zdjęcie tygodnia

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.