Jakie leki stosować w leczeniu ostrej pokrzywki u niemowląt?

Odpowiedź

prof. dr hab. n. med. Beata Kręcisz
Klinika Dermatologii, Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach, Wojewódzki Szpital Zespolony w Kielcach

W leczeniu podstawową rolę odgrywa identyfikacja i unikanie czynnika wyzwalającego (np. alergenu, niskiej lub wysokiej temperatury, światła słonecznego, drażnienia mechanicznego skóry), czynników nieswoiście nasilających lub wywołujących pokrzywkę (np. antybiotyki β-laktamowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne) i opanowanie stanu zapalnego w organizmie.

Leczenie farmakologiczne pokrzywki opiera się na stosowaniu leków przeciwhistaminowych II generacji. Do selektywnych agonistów receptorów H1 o udokumentowanej skuteczności w leczeniu pokrzywki należą: bilastyna, cetyryzyna, desloratadyna, feksofenadyna, lewocetyryzyna, loratadyna, rupatadyna i ebastyna. Obecnie w postaci roztworów doustnych, syropów lub kropli dostępne są:

• desloratadyna (zarejestrowana po ukończeniu 1. rż.)
• cetyryzyna, loratadyna, rupatadyna (zarejestrowane po ukończeniu 2. rż.).

Wśród leków przeciwhistaminowych I generacji do stosowania w 1. roku życia zarejestrowano dimetynden (od ukończenia 1. mż.) oraz ketotifen (od ukończenia 6. mż.). Podobnie jak inne leki z grupy nieselektywnych agonistów receptorów H1 są obarczone ryzykiem działań niepożądanych (działanie hamujące na ośrodkowy układ nerwowy, działanie przeciwcholinergiczne i kardiotoksyczne).

Nie zaleca się rutynowego stosowania glikokortykosteroidów (GKS) w leczeniu ostrej pokrzywki, a jedynie w przypadku bardzo nasilonych objawów lub w przebiegu choroby posurowiczej.