Odpowiedź
prof. dr hab. n. med. Ewa Małecka-Tendera
Katedra i Klinika Pediatrii i Endokrynologii Dziecięcej z Pododdziałem Zaburzeń Rozwoju Płci Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach
Przypadkowo stwierdzone nieco zwiększone stężenie prolaktyny (PRL) u dziecka bez objawów choroby endokrynnej może wynikać jedynie ze stresu spowodowanego nakłuwaniem żyły. Warto je zatem powtórzyć za kilka dni. U dziewcząt miesiączkujących należy wykonać badanie w fazie folikularnej, gdyż wtedy fizjologicznie stężenie PRL jest mniejsze.
Obecnie nie wykonuje się stosowanych dawniej testów stymulujących wydzielanie PRL poprzez podanie metoklopramidu. Należy natomiast dokładnie sprawdzić w wywiadzie, czy badane dziecko nie przyjmuje preparatów zwiększających stężenie tego hormonu (metoklopramid, leki psychotropowe i przeciwdepresyjne, inhibitory pompy protonowej, spironolakton, enalapril). Istotne jest także wykluczenie niedoczynności tarczycy, bo nawet w subklinicznej postaci niedoczynności tego gruczołu może dojść do niewielkiego zwiększenia stężenia PRL.
W przypadku stwierdzenia dużego stężenia PRL u dziecka z zaburzeniami dojrzewania (opóźnionym lub zahamowanym postępem dojrzewania) albo z objawami neurologicznymi konieczna jest ocena przysadki w badaniu metodą rezonansu magnetycznego (MR) w celu wykluczenia guza prolaktynowego (gruczolak przysadki wywodzący się z komórek laktotropowych, autonomicznie wydzielający prolaktynę) oraz guza powodującego ucisk na szypułę przysadki.
Piśmiennictwo:
1. Sharma N., Dutta D., Sharma L.K.: Hyperprolactinemia in children with subclinical hypothyroidism. J. Clin. Res. Pediatr. Endocrinol., 2017; 9 (4): 350–3542. Melmed S., Casanueva F.F., Hoffman A.R. i wsp.: Diagnosis and treatment of hyperprolactinemia: an Endocrine Society clinical practice guideline. J. Clin. Endocrinol. Metab., 2011; 96 (2): 273–288
