Wpływ zmniejszenia aktywności układu renina-angiotensyna na ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych u chorych z przewlekłą chorobą nerek - metaanaliza

Omówienie artykułu: Renin angiotensin system blockade and cardiovascular outcomes in patients with chronic kidney disease and proteinuria: a meta-analysis
S. Balamuthusamy, L. Srinivasan, M. Verma i wsp.
American Heart Journal, 2008; 155: 791-805
Data utworzenia: 26.10.2009
Ostatnia modyfikacja: 26.10.2009
Opublikowano w Medycyna Praktyczna 2009/10 Dodaj do koszyka

Opracowali: lek. Michał Terlecki, dr med. Małgorzata Bała, prof. Roman Jaeschke MD MSc
Konsultował prof. dr hab. med. Franciszek Kokot, Katedra i Klinika Nefrologii, Endokrynologii i Chorób Przemiany Materii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach

Skróty: ACEI - inhibitor(y) konwertazy angiotensyny, ARB - bloker(y) receptora angiotensynowego, NNH - number needed to harm, NNT - numer needed to treat, PChN - przewlekła choroba nerek, RAS - układ renina-angiotensyna, RR - ryzyko względne, RRR - względne zmniejszenie ryzyka

Wprowadzenie

Korzystny efekt sercowo-naczyniowy zmniejszenia aktywności układu renina-angiotensyna (RAS) poprzez stosowanie ACEI lub ARB został udowodniony w wielu badaniach z randomizacją u chorych na choroby układu krążenia. Mikroi makroalbuminuria są niezależnymi czynnikami ryzyka wystąpienia niekorzystnych zdarzeń sercowo-naczyniowych, a hamowanie aktywności RAS znacząco zmniejsza albuminurię u chorych z upośledzoną (najczęściej jako powikłanie cukrzycy lub nadciśnienia tętniczego) czynnością nerek, jak również u chorych bez niewydolności nerek. Poszczególne dotychczas przeprowadzone badania kliniczne nie wykazały jednak korzyści sercowo-naczyniowych z hamowania RAS u chorych z przewlekłą chorobą nerek (PChN).

Ciąg dalszy » po zalogowaniu.