Skróty:
CMV – wirus cytomegalii,
ELISA – badanie immunoenzymatyczne,
HSV – wirus opryszczki,
PCR – reakcja łańcuchowa polimerazy,
PFAPA – periodic fever, aphthous stomatitis, pharyngitis and adenitis,
RAS – nawracające aftowe zapalenie jamy ustnej
|
Główne punkty
|
Infekcyjne zapalenie dróg oddechowych
W minionym roku nastąpił dalszy postęp w wyjaśnianiu przyczyn infekcyjnych zapaleń górnych i dolnych dróg oddechowych, które w około 20–30% przypadków nadal pozostają nieustalone. W 2001 roku wykryto ludzki metapneumowirus (hMPV), od roku 2003 zidentyfikowano 5 nowych koronawirusów, między innymi NL63 i New Haven (HCoV-NH), włącznie z wirusem wywołującym SARS, a w 2005 roku Allander i wsp.[1] donieśli o wykryciu nowego ludzkiego parwowirusa – Human Bocavirus (HBoV). Wirus ten został wyizolowany z wydzieliny z dróg oddechowych pobranej od dzieci z infekcyjnym zapaleniem dróg oddechowych. Jest to dopiero drugi parwowirus (poza parwowirusem B19 – przyczyną m.in. rumienia zakaźnego u dzieci) o udowodnionym uczestnictwie w patogenezie chorób u człowieka. Rodzaj Bocavirus obejmuje także bydlęce i psie parwowirusy, a jego nazwa pochodzi od pierwszych członów słów "bovine" i "canine parvovirus". Wkrótce będziemy dysponowali nowymi danymi na temat roli tego wirusa. Obecnie szacuje się, że parwowirus HBoV odpowiada za 5% zachorowań na infekcyjne zapalenie dróg oddechowych u dzieci oraz za 10% biegunek.[2,3] U 25% HBoV-dodatnich dzieci zakażenie objawia się katarem, kaszlem, obturacją dróg oddechowych i biegunką. U chorych na infekcyjne zapalenie dróg oddechowych często (80%) stwierdza się współzakażenia innymi wirusami, a u pacjentów z biegunką – zakażenia bakteriami.[4]
