Postępy w gastroenterologii i hepatologii dziecięcej w 2009 roku

Skróty: ALT – aminotransferaza alaninowa, ChLC – choroba Leśniowskiego i Crohna, GERD – choroba refluksowa przełyku, IPP – inhibitory pompy protonowej, NAFLD – niealkoholowa choroba stłuszczeniowa wątroby, NZJ – nieswoiste zapalenie jelit

Główne punkty Nieskuteczność leczenia zaparcia często wynika ze zbyt wczesnego odstawiania leków oraz stosowania zbyt małych dawek leków. Opublikowano nowe wytyczne dotyczące postępowania w chorobie refluksowej przełyku. Opublikowano brytyjskie wytyczne dotyczące diagnostyki i leczenia nieswoistych zapaleń jelit. Scharakteryzowano w nich między innymi role lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, polegąjacą na monitorowaniu stanu klinicznego pacjenta oraz skuteczności i potencjalnych działań niepoąądanych leczenia. Wczesne zachorowania na chorobę Leśniowskiego i Crohna mogą być spowodowane defektem receptora dla interleukiny 10. Aktualnie stosowane górne granice norm aktywności aminotransferaz u dzieci prawdopodobnie powinny zostać zmniejszone. W przeglądzie systematycznym oceniono skuteczność różnych leków w terapii niealkoholowej choroby stłuszczeniowej wątroby.

Gastroenterologia dziecięca obejmuje wiele częstych zaburzeń, których leczeniem zajmują się nie tylko gastroenterolodzy, ale również pediatrzy. Do tych nieprawidłowości należy zaparcie stolca i choroba refluksowa przełyku (gastroesophageal reflux disease – GERD). Pediatrzy coraz częściej we współpracy z gastrologiem opiekują się także pacjentami z nieswoistym zapaleniem jelit (NZJ), ponieważ wymaga tego stale zwiększająca się liczba chorych, przewlekły charakter choroby i konieczność stałego monitorowania jej przebiegu. W związku z powyższym w niniejszym opracowaniu zwrócono szczególną uwagę właśnie na te zagadnienia.