medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Jakie są obecnie możliwości leczenia nowotworów neuroendokrynnych (NEN) żołądka i dwunastnicy? Jakie jest rokowanie u tych chorych?
Jeśli tak, to jak to najlepiej zrobić? - odpowiada seksuolog, dr med. Bartosz Grabski.
Czy takie postępowanie jest bezpieczne? Jak w praktyce przeprowadzić taką kąpiel?
Prof. Grzegorz Gielerak omawia zasady diagnostyki i leczenia omdleń.
Czy powinno się wyodrębniać oddzielne zakresy wartości referencyjnych TSH dla różnych grup wiekowych w populacji ogólnej oraz dla kobiet w ciąży?
Na pytanie odpowiada dr n. prawn. Tamara Zimna.
Prof. Robert Sabiniewicz omawia znaczenie przedsionkowego regulatora przepływu w terapii pacjentów z tętniczym nadciśnieniem płucnym.
Którzy pacjenci kwalifikują się do inwazyjnego leczenia zakrzepicy żył głębokich?
Czy w poradniach medycyny paliatywnej wielokierunkowe leczenie bólu stanowi nowość, czy raczej codzienność? Zachęcamy do wysłuchania wypowiedzi dra n. med. Marcina Janeckiego z Zakładu Medycyny i Opieki Paliatywnej Wydziału Nauk o Zdrowiu Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach.
Dr hab. Paweł Rubiś przedstawia kryteria diagnostyczne zapalenia mięśnia sercowego, metody oceny etiologii choroby oraz wskazania do biopsji endomiokardialnej.
W której grupie chorych wykonanie badań molekularnych szczególnie wpływa na sposób leczenia, kiedy może mieć wpływ na jego efektywność i skuteczność postępowania, mówi dr hab. n. med., prof. Renata Langfort.
Omówienie wyników badań.
Od polipragmazji i hipotonii ortostatycznej do przyczyn związanych z chorobami współistniejącymi – o możliwych przyczynach omdleń mówi prof. Sebastian Stec.
W jaki sposób wpływa to na ryzyko zakażenia RSV i przebieg infekcji?
Posłuchaj odpowiedzi eksperta dr. hab. Dariusza Włodarka z SGGW w Warszawie.
Pacjent domaga się cyklicznego (np. co roku) podawania leków przeciwpasożytniczych („odrobaczania” – na wzór powtarzanych tego typu kuracji u zwierząt). Czy takie postępowanie bez badań w kierunku choroby pasożytniczej jest uzasadnione?
Najczęstszym czynnikiem etiologicznym raka wątrobowokomórkowego jest WZW typu C. Problem jednak nie tkwi w leczeniu, ponieważ wysoka skuteczność nowych leków pozwala wyleczyć niemal wszystkich chorych, a w wykryciu osób zakażonych wirusem.
