W ambulatoriach, w których są wykonywane zabiegi, urządza się gabinety diagnostyczno-zabiegowe.1 W takich pomieszczeniach oprócz m.in. zmiany opatrunku można wykonywać także inne świadczenia o charakterze zabiegowym związane z naruszeniem ciągłości tkanek, w tym szczepienia ochronne.
W celu realizacji obowiązkowych szczepień ochronnych wynikających z zakresu zadań lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, świadczeniodawca powinien zapewniać funkcjonowanie gabinetu zabiegowego, w tym punktu szczepień (zgodnie z cz. I, pkt 2 ppkt 5 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 24 września 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej [tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 86]). Szczepienia finansowane przez NFZ powinny być realizowane w miejscu określonym w umowie o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.
W gabinecie diagnostyczno-zabiegowym dopuszcza się połączenie funkcji zabiegowych i diagnostycznych z pobieraniem prób do analiz, pod warunkiem zachowania rozdziału czasowego.1 Oznacza to, że w czasie wykonywania szczepień zgodnie z ustalonym harmonogramem pracy przychodni nie powinno się jednocześnie zmieniać opatrunków innym chorym pacjentom. Przepisy nie precyzują, jak duży ma być rozdział czasowy między przyjęciami pacjentów zdrowych i chorych – decydujące powinny być wymagania aktualnej wiedzy medycznej. Świadczenia te jednak mogą być wykonywane w tym samym gabinecie tylko w innych godzinach pracy przychodni, z zachowaniem aktualnych zasad zabezpieczenia pacjentów przed przeniesieniem drobnoustrojów.2
