Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Diklofenak, morfina i paracetamol w uśmierzaniu bólu u chorych z napadem kolki nerkowej w warunkach SOR

Diklofenak, morfina i paracetamol w uśmierzaniu bólu u chorych z napadem kolki nerkowej w warunkach SOROcena: (5.00/5 z 2 ocen)

Skuteczność i bezpieczeństwo diklofenaku, morfiny i paracetamolu w uśmierzaniu bólu u chorych z napadem kolki nerkowej w warunkach SOR

26.08.2016
Omówienie artykułu: Delivering safe and effective analgesia for management of renal colic in the emergency department: a double-blind, multigroup, randomised controlled trial
S.A. Pathan i wsp.

Opracowali: Karolina Moćko, dr n. med. Robert Drabczyk, prof. Roman Jaeschke MD MSc

Skróty: CI – przedział ufności, ITT – (analiza wyników w grupach wyodrębnionych) zgodnie z zaplanowanym leczeniem, NNTnumber needed to treat, NRS – skala numeryczna (zakres 0–10, gdzie 0 oznacza bez bólu, 10 – najgorszy wyobrażalny ból), OR – iloraz szans, RCT – badanie z randomizacją, RR – ryzyko względne, SOR – szpitalny oddział ratunkowy

Metodyka: RCT, podwójnie ślepa próba; analiza ITT

Populacja: 1644 dorosłych (wiek 18–65 lat [śr. 35 lat]; mężczyźni 83%) przyjętych na SOR z napadem kolki nerkowej o umiarkowanym lub dużym natężeniu bólu (≥4 pkt w skali NRS; śr. 8 pkt); cukrzyca u 8%, kamica nerkowa w wywiadzie rodzinnym u 8%, nadciśnienie tętnicze u 7%; wymioty u 41%, krwiomocz makroskopowy u 18%, gorączka u 7% osób. Do badania nie kwalifikowano chorych na chorobę nerek lub wątroby.

Interwencja 1: diklofenak i.m. 75 mg

Interwencja 2: paracetamol i.v. 1 g w ciągu 3–5 min

Interwencja 3: morfina i.v. 0,1 mg/kg mc. w ciągu 2–5 min

Jeżeli po upływie 30 minut od podania leku nie uzyskano zmniejszenia natężenia bólu, podawano morfinę i.v. 3 mg co 5 min, aż do uzyskania poprawy (≥2 pkt w skali NRS) lub rezygnacji pacjenta z dalszego leczenia; dożylne podawanie płynów było dozwolone dopiero po upływie 30 minut od podania leku przeciwbólowego.

Wyniki: p. tab.

Tabela. Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania diklofenaku, paracetamolu i morfiny u chorych z napadem kolki nerkowej (punkty końcowe oceniano podczas pobytu na SOR i przez następne 14 dni)
Punkty końcoweMorfina (%)Diklofenak albo paracetamol (%)RR (95% CI)*NNT (95% CI)*
diklofenak vs morfina
zmniejszenie natężenia bólu o ≥50%, w porównaniu z natężeniem wyjściowym, w ciągu 30 min od podania lekua61 68 1,11 (1,02–1,20) 15 (8–87)
ciężkie objawy niepożądaneb3 1 0,32 (0,12–0,79) 32 (33–135)
paracetamol vs morfina
zmniejszenie natężenia bólu o ≥50%, w porównaniu z natężeniem wyjściowym, w ciągu 30 min od podania lekua61661,09 (1,00–1,18)
ciężkie objawy niepożądaneb 31 0,37 (0,15–0,87) 46 (34–229)
 Paracetamol (%)Diklofenak (%)RR (95% CI)c NNT (95% CI)c
zmniejszenie natężenia bólu o ≥50%, w porównaniu z natężeniem wyjściowym, w ciągu 30 min od podania lekua66681,02 (0,94–1,11)
ciężkie objawy niepożądaneb111,00 (0,35–2,84)
a natężenie bólu oceniano za pomocą skali NRS
b wymioty, nudności, osutka, hipotensja po podaniu leku przeciwbólowego
c RR i NNT obliczone przez autorów opracowania na podstawie rzeczywistej liczby punktów końcowych zaobserwowanych w badanych grupach
* RR i NNT obliczone przez autorów opracowania na podstawie OR podanego przez autorów badania

Wnioski

U chorych z napadem kolki nerkowej przyjętych na SOR podanie 75 mg diklofenaku i.m., w porównaniu z podaniem morfiny (i.v. 0,1 mg/kg mc. w ciągu 2–5 min) skutecznie zmniejszyło natężenie bólu. Skuteczność paracetamolu (i.v. 1 g w ciągu 3–5 min), w porównaniu z morfiną, była na granicy istotności statystycznej. Stosowanie diklofenaku lub paracetamolu, w porównaniu ze stosowaniem morfiny, wiązało się z mniejszym ryzykiem wystąpienia poważnych objawów niepożądanych. Nie stwierdzono istotnej statystycznie różnicy między diklofenakiem i paracetamolem w zakresie zmniejszenia natężenia bólu i ryzyka wystąpienia poważnych objawów niepożądanych.
Zdaniem autorów komentarza redakcyjnego (Lancet, 2016; http://dx.doi.org/10.1016/S0140-6736 (16)00 745-5) niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą się stać lekami pierwszego wyboru w leczeniu napadu kolki nerkowej u osób bez choroby nerek.

Diklofenak, morfina i paracetamol w uśmierzaniu bólu u chorych z napadem kolki nerkowej w warunkach SOROcena: (5.00/5 z 2 ocen)
Zobacz także

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.

Patronat

Partnerem serwisu jest