Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Diklofenak, morfina i paracetamol w uśmierzaniu bólu u chorych z napadem kolki nerkowej w warunkach SOR

Skuteczność i bezpieczeństwo diklofenaku, morfiny i paracetamolu w uśmierzaniu bólu u chorych z napadem kolki nerkowej w warunkach SOR

26.08.2016
Omówienie artykułu: Delivering safe and effective analgesia for management of renal colic in the emergency department: a double-blind, multigroup, randomised controlled trial
S.A. Pathan i wsp.

Opracowali: Karolina Moćko, dr n. med. Robert Drabczyk, prof. Roman Jaeschke MD MSc

Skróty: CI – przedział ufności, ITT – (analiza wyników w grupach wyodrębnionych) zgodnie z zaplanowanym leczeniem, NNTnumber needed to treat, NRS – skala numeryczna (zakres 0–10, gdzie 0 oznacza bez bólu, 10 – najgorszy wyobrażalny ból), OR – iloraz szans, RCT – badanie z randomizacją, RR – ryzyko względne, SOR – szpitalny oddział ratunkowy

Metodyka: RCT, podwójnie ślepa próba; analiza ITT

Populacja: 1644 dorosłych (wiek 18–65 lat [śr. 35 lat]; mężczyźni 83%) przyjętych na SOR z napadem kolki nerkowej o umiarkowanym lub dużym natężeniu bólu (≥4 pkt w skali NRS; śr. 8 pkt); cukrzyca u 8%, kamica nerkowa w wywiadzie rodzinnym u 8%, nadciśnienie tętnicze u 7%; wymioty u 41%, krwiomocz makroskopowy u 18%, gorączka u 7% osób. Do badania nie kwalifikowano chorych na chorobę nerek lub wątroby.

Interwencja 1: diklofenak i.m. 75 mg

Interwencja 2: paracetamol i.v. 1 g w ciągu 3–5 min

Interwencja 3: morfina i.v. 0,1 mg/kg mc. w ciągu 2–5 min

Jeżeli po upływie 30 minut od podania leku nie uzyskano zmniejszenia natężenia bólu, podawano morfinę i.v. 3 mg co 5 min, aż do uzyskania poprawy (≥2 pkt w skali NRS) lub rezygnacji pacjenta z dalszego leczenia; dożylne podawanie płynów było dozwolone dopiero po upływie 30 minut od podania leku przeciwbólowego.

Wyniki: p. tab.

Tabela. Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania diklofenaku, paracetamolu i morfiny u chorych z napadem kolki nerkowej (punkty końcowe oceniano podczas pobytu na SOR i przez następne 14 dni)
Punkty końcoweMorfina (%)Diklofenak albo paracetamol (%)RR (95% CI)*NNT (95% CI)*
diklofenak vs morfina
zmniejszenie natężenia bólu o ≥50%, w porównaniu z natężeniem wyjściowym, w ciągu 30 min od podania lekua61 68 1,11 (1,02–1,20) 15 (8–87)
ciężkie objawy niepożądaneb3 1 0,32 (0,12–0,79) 32 (33–135)
paracetamol vs morfina
zmniejszenie natężenia bólu o ≥50%, w porównaniu z natężeniem wyjściowym, w ciągu 30 min od podania lekua61661,09 (1,00–1,18)
ciężkie objawy niepożądaneb 31 0,37 (0,15–0,87) 46 (34–229)
 Paracetamol (%)Diklofenak (%)RR (95% CI)c NNT (95% CI)c
zmniejszenie natężenia bólu o ≥50%, w porównaniu z natężeniem wyjściowym, w ciągu 30 min od podania lekua66681,02 (0,94–1,11)
ciężkie objawy niepożądaneb111,00 (0,35–2,84)
a natężenie bólu oceniano za pomocą skali NRS
b wymioty, nudności, osutka, hipotensja po podaniu leku przeciwbólowego
c RR i NNT obliczone przez autorów opracowania na podstawie rzeczywistej liczby punktów końcowych zaobserwowanych w badanych grupach
* RR i NNT obliczone przez autorów opracowania na podstawie OR podanego przez autorów badania

Wnioski

U chorych z napadem kolki nerkowej przyjętych na SOR podanie 75 mg diklofenaku i.m., w porównaniu z podaniem morfiny (i.v. 0,1 mg/kg mc. w ciągu 2–5 min) skutecznie zmniejszyło natężenie bólu. Skuteczność paracetamolu (i.v. 1 g w ciągu 3–5 min), w porównaniu z morfiną, była na granicy istotności statystycznej. Stosowanie diklofenaku lub paracetamolu, w porównaniu ze stosowaniem morfiny, wiązało się z mniejszym ryzykiem wystąpienia poważnych objawów niepożądanych. Nie stwierdzono istotnej statystycznie różnicy między diklofenakiem i paracetamolem w zakresie zmniejszenia natężenia bólu i ryzyka wystąpienia poważnych objawów niepożądanych.
Zdaniem autorów komentarza redakcyjnego (Lancet, 2016; http://dx.doi.org/10.1016/S0140-6736 (16)00 745-5) niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą się stać lekami pierwszego wyboru w leczeniu napadu kolki nerkowej u osób bez choroby nerek.

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.

Patronat

Partnerem serwisu jest

Materiał sponsora