W artykule omówiono epidemiologię, patofizjologię oraz trudności diagnostyczne i odrębności leczenia wynikające ze współistnienia niewydolności serca i cukrzycy.
Porównanie skuteczności działania gąbki nasączonej lekami poszerzającymi źrenicę ze standardowym poszerzaniem źrenicy u pacjentów stosujących tamsulozynę – badanie z randomizacją
Leki znieczulenia miejscowego (LZM) stosowane w technikach anestezji regionalnej skutecznie hamują przewodzenie bodźca bólowego we włóknach czuciowych, w związku z czym są najbardziej efektywnymi lekami w uśmierzaniu bólu. W praktyce klinicznej w medycynie bólu najczęściej stosuje się lidokainę, bupiwakainę i ropiwakainę.
Zgodnie z obowiązującymi przepisami, w okresie poniemowlęcym i przedszkolnym profilaktyczne badania lekarskie należy przeprowadzić u dzieci w wieku 2 i 4 lat.
Ostrą ataksję móżdżkową początkowo opisywano jako zespół kliniczny o ostrym początku, charakteryzujący się zaburzeniami czynności móżdżku, które najczęściej całkowicie ustępują i charakteryzują się dobrym odległym rokowaniem. Po wprowadzeniu do praktyki klinicznej badań obrazowych mózgu metodą rezonansu magnetycznego (MR) okazało się, że zespół ten przybiera różne formy.
W artykule omówiono epidemiologię, patofizjologię oraz trudności diagnostyczne i odrębności leczenia wynikające ze współistnienia niewydolności serca i przewlekłej choroby nerek.
Leczenie obejmuje postępowanie objawowe, profilaktyczne i przyczynowe za pomocą enzymatycznej terapii zastępczej.
Przerzuty w wątrobie są częstą przyczyną zgonów chorych na nowotwory złośliwe. Około 2/3 chorych na raka jelita grubego z przerzutami w wątrobie umiera z ich powodu.
Raport Naczelnego Lekarza Stanów Zjednoczonych z 2014 roku, w rozdziale poświęconym nowotworom, wskazuje na potencjalny wpływ palenia tytoniu na skuteczność terapii stosowanych w leczeniu nowotworów. Dotychczasowe badania koncentrowały się na głównie na skutkach palenia dla populacji ogólnej. Obecnie coraz więcej doniesień odnosi się do skutków palenia dla chorych na nowotwory.
Jakie leki znajdują praktyczne zastosowanie w leczeniu chorych na miażdżycę kończyn dolnych? W jakich sytuacjach klinicznych można je stosować?
W znacznej większości zespołów bólu trzewnego udaje się zidentyfikować czynnik wywołujący i ustalić skuteczne leczenie. Problemem w praktyce klinicznej pozostają tzw. funkcjonalne czynnościowe zespoły bólowe, w których nie udaje zidentyfikować czynnika wywołującego, a ich patomechanizm jest złożony i obejmuje sensytyzację obwodową i ośrodkową.
W artykule omówiono epidemiologię, patofizjologię oraz trudności diagnostyczne i odrębności leczenia wynikające ze współistnienia niewydolności serca niedokrwistości/niedoboru żelaza.
Nagroda Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny w 2014 roku została przyznana za prace, które bezpośrednio nie przyczyniły się do postępu praktycznej medycyny, mają natomiast olbrzymie znaczenie poznawcze i pozwalają na lepsze rozumienie mechanizmów działania mózgu.
Rzadkie występowanie przewlekłych bólów twarzy, brak obiektywnych testów diagnostycznych oraz szeroki zakres przyczyn i objawów sprawiają, że postawienie właściwego rozpoznania może być trudne dla lekarza, który na co dzień zajmuje się bólem tylko jako jednym z wielu objawów.
Fragment Rekomendacji Polskiego Towarzystwa Naukowego AIDS 2014 dotyczący ostrej, wczesnej choroby retrowirusowej.
W artykule omówiono epidemiologię, patofizjologię oraz trudności diagnostyczne i odrębności leczenia wynikające ze współistnienia niewydolności serca i dny moczanowej.
Najczęstszą zmianą pierwotną w sercu jest łagodny śluzak, stwierdzany w 75% przypadków. Pozostałe 25% pierwotnych guzów serca to nowotwory złośliwe. Mięsaki stanowią 95% spośród pierwotnych zmian złośliwych w sercu, zaś pozostałe 5% to przede wszystkim chłoniaki.
Wyniki badań klinicznych dowodzą, że przestrzeganie przeciwwskazań i środków ostrożności gwarantuje skuteczność i bezpieczeństwo moksyfloksacyny w leczeniu zakażeń układu oddechowego.
W ostatnich latach do leczenia chorych na niedrobnokomórkowego raka płuca wprowadzono nowe leki ukierunkowane molekularnie, które mogą mieć różne działania niepożądane. Powikłania ze strony oczu wywoływane przez te leki są częstsze niż toksyczności takie jak mielosupresja, zapalenie błon śluzowych jamy ustnej, nudności, wymioty lub zespół ręka-stopa.